Από την δόξα στην μοναξιά

Δεν είναι περίεργο που αυτές οι δύο λέξεις – Δόξα και Μοναξιά - έχουν μέσα τους ένα ξ; Η ζωή και οι δρόμοι της, μπορεί να σε οδηγήσουν στον «παράδεισο» ή στην «κόλαση». Οι καλλιτέχνες, άτομα συναισθηματικά, ευάλωτα και ανασφαλή πολλές φορές στην δύση της καριέρας τους παθαίνουν μια μανία αυτοκαταστροφής…

12
351

Δεν είναι περίεργο που αυτές οι δύο λέξεις – Δόξα και Μοναξιά – έχουν μέσα τους ένα ξ; Η ζωή και οι δρόμοι της, μπορεί να σε οδηγήσουν στον «παράδεισο» ή στην «κόλαση». Οι καλλιτέχνες, άτομα συναισθηματικά, ευάλωτα και ανασφαλή πολλές φορές στην δύση της καριέρας τους παθαίνουν μια μανία αυτοκαταστροφής…

Τον γνώρισα τον Γιώργο Μαρίνο καλά, όταν ανέλαβα να του κάνω γραφείου τύπου στον δίσκο και στην παράσταση «Μόνον άντρες». Ήταν ένα concept του Σταμάτη Κραουνάκη και εγώ φρόντισα για τις φωτογραφίες και την δημοσιότητα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ, GIORGOS MARINOS, SHOWMAN, nikosonline.gr

Αρχικά η ιδέα μου για το εξώφυλλο του δίσκου, ήταν ο Γιώργος φωτογραφισμένος με σμόκιν, την στιγμή που με ένα ύφος ανάμεσα στον θυμό και την απελπισία βγάζει τον παπιγιόν του. Την φωτογράφηση την κάναμε στον Ντίνο Διαμαντόπουλο και βγήκε τόσο ωραία που τελικά την κάναμε και αφίσα για τις χειμερινές εμφανίσεις του στην Μέδουσα. Κάποια εφημερίδα ενθουσιασμένη έγραψε πως η αφίσα του Μαρίνου είναι τόσο ωραία αισθητικά που είναι σαν να γέμισε η Αθήνα με σελίδες από την Vogue.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ, GIORGOS MARINOS, SHOWMAN, nikosonline.gr ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ, GIORGOS MARINOS, SHOWMAN, nikosonline.gr

Αλλά και οι υπόλοιπες φωτογραφίες ήταν ένα θαύμα. Είχα βάλει πολύ δυνατά μουσική, άναψα και τους ανεμιστήρες και του φώναζα τι ακριβώς ήθελα να κάνει. Κάποια στιγμή ξέχασε και ο ίδιος τον φωτογράφο και το πλατό και το αποτέλεσμα ήταν συναρπαστικό…

Ο Γιώργος Μαρίνος γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου του 1939 στο Βοτανικό, στην Αθήνα. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν μόλις ενός έτους και μεγάλωσε με τη μητέρα του Βασιλική. Ο πατέρας του Αλέξανδρος έλειπε από την παιδική του ηλικία, καθώς ήταν εξόριστος στη Μακρόνησο. Τον είδε για πρώτη φορά όταν ήταν 12 χρόνων. Οι γονείς του ήθελαν να γίνει πολιτικός μηχανικός ή αρχιτέκτονας όπως ήταν ο πατέρας του, άλλωστε είχε κλίση στα μαθηματικά. Εκείνος όμως, ανήλικος ακόμη, έδωσε κρυφά εξετάσεις στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου- όπου και τον πήραν ως εξαιρετικό ταλέντο. Το 1962, δευτεροετής στο Εθνικό, έπαιξε στην «Οδό Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι, μαζί με το Δημήτρη Χορν, τη Ρένα Βλαχοπούλου, τη Μάρω Κοντού και άλλους καταξιωμένους καλλιτέχνες. Ερμήνευσε το τραγούδι «Κάθε Κήπος» και η φωνή του γοήτευσε το κοινό.

Αυτό ήταν. Αντί να κάτσει να περιμένει ρόλους, άρχισε να τραγουδάει. Στην μνήμη των Αθηναίων είχε καταγραφεί σαν ο ηθοποιός/τραγουδιστής που είχε πει το τραγούδι «Κάθε Κήπος», αυτό λοιπόν έκανε. Άρχισε να τραγουδάει σε μικρές μπουάτ και να αποκτά το κοινό του. Ήταν πανέμορφος, είχε υπέροχη «ζεστή» φωνή, ήταν έξυπνος και γρήγορα βρέθηκε να κάνει ένα νέο είδος διασκέδασης. Συνδυάζοντας την υποκριτική και το τραγούδι, παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα προγράμματα που αποτελούνταν από πρόζα, σάτιρα, χορό και τραγούδι. Ουρές σχηματίζονταν κάθε βράδυ στην Πλάκα, και ύστερα στη «Μέδουσα», όπου εμφανιζόταν για σχεδόν 20 χρόνια. (1973- 1992).

Συνεργάστηκε με τον συνθέτη και ενορχηστρωτή Νίκο Δανίκα επί σειρά ετών, ενώ στίχους του έχουν γράψει από τον Παύλο Μάτεση και τον Γιάννη Ξανθούλη, μέχρι την Λίνα Νικολακοπούλου, τον Κραουνάκη και την Νινή Ζαχά.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ, GIORGOS MARINOS, SHOWMAN, nikosonline.gr

Πριν 2-3 χρόνια με την Κατιάνα Μπαλανίκα

Ο Γιώργος Μαρίνος ήταν ο πρώτος «σόουμαν» της Ελλάδας, ο άνθρωπος που με τα σκετς, τις καυστικές ατάκες και τις μιμήσεις, προκαλούσε γέλιο και σατίριζε τα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας. Στην προσωπική του ζωή όμως τα είχε κάνει κάπως θάλασσα- να μου επιτραπεί η έκφραση. Χρόνια ολόκληρα επειδή είχε πρόβλημα με τον ύπνο του, έπαιρνε χάπια υπνωτικά τα ξημερώματα και σηκωνόταν πια απόγευμα. Η χρόνια αυτή χρήση, του κατέστρεψε την μνήμη- που δεν μπορούσε πια να μάθει εύκολα κείμενα για την πίστα ή το θέατρο. Απομονώθηκε στο τεράστιο σπίτι του κοντά στην Ραφήνα, έδωσε όλη του την αγάπη στα αδέσποτα σκυλιά που μάζευε (κάποια στιγμή είχε 24 σκυλιά), και όσοι θέλαμε να τον δούμε πηγαίναμε εκεί… με αποτέλεσμα να διανυκτερεύουμε κιόλας.

Πριν πάθει μια μικρή περιπέτεια με την υγεία του, έκανε πολύ παρέα με τον Σταμάτη Φασουλή και την Κατιάνα Μπαλανίκα. Αλλά μετά το σοκ που υπέστη από τη ληστεία που έγινε σπίτι του, αποφάσισε να το πουλήσει και να μείνει στο κέντρο. Συγχρόνως σταμάτησε να γράφει και την αυτοβιογραφία του, που με τόσο ενθουσιασμό είχε ξεκινήσει πριν από λίγο καιρό….

Τα τελευταία χρόνια συνέχισε να  αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα υγείας, ενώ για ένα διάστημα φιλοξενήθηκε στο «Σπίτι του Ηθοποιού» που έχει δημιουργήσει η Άννα Φόνσου. Δεν θέλει να βλέπει πια κανέναν……

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ, GIORGOS MARINOS, SHOWMAN, nikosonline.gr

Κάποιο καλοκαίρι μέσα στην δεκαετία του ΄80, η Χρύσα (πίσω), η Λάσκαρη, ο Φασουλής, ο Γιώργος κι εγώ.

12 COMMENTS

  1. “Πιο καλή η μοναξιά…απο εσενα που δεν φτάνω…” Οταν ημουν παιδί και ημουν μόνος εγώ και η μοναξια μου έβαζα ξανα και ξανα και ξανα, να ακούσω τον Γιώργο Μαρίνο και ο κόσμος μου πλημμύριζε χαμόγελο! Πόσο μας λείπεις σήμερα που όλοι λιγο πολύ είμαστε απομονωμένοι στα προβλήματα μας. Μπράβο Νικο, για αυτο σε αγαπάω και ας διαφωνούμε πολλές φορές…αναδεικνύεις όμορφους ανθρώπους…

  2. Λατρεμένος… Αναντικατάστατος… Μοναδικός… Υπέροχος… !!!
    Μας λείπει αφάνταστα…
    “Γιώργο Μαρίνο Σε ΑΓΑΠΑΜΕ και σε Θέλουμε Πίσω στο Θεατρικό Σανίδι…”
    Νίκο, ευχαριστούμε για το μικρό αφιέρωμα στον Μεγάλο Θεατρίνο..!!!

  3. Τον αγαπάμε και σεβόμαστε την απόφασή του. Να είναι υγιής και ήρεμος. Κάποιες φορές η απομόνωση είναι ζήτημα αξιοπρέπειας…

  4. Μοναξια..μια περιεργη λεξη που μπορει να περικλειει μεσα της….ισως προς εκπληξη των περσσοτερων…επιτυχια..επιβεβαιωση..επιφανεια…Τρεις εννοιες που ερχονται αντιμετωπες με τις λεξεις ..μοναξια…αποξενωση….και γενικα ..το συναισθημα οτι ο κοσμος σου ,,ο περιγυρος σου εχει αρχισει να σε ξεχνα!!!! Αυτο που συνεβει στο Γιωργο Μαρινο ..συμβαινει σε πολλους ανεγνωρισμενους οχι μονο ηθοποιους,αλλα και σε αλλους που εχουν νοιωσει αυτη την…γλυκα της αναγνωρισης και της επιτυχιας…Το ασχημο ειναι οτι η διαρκεια των φωτων και της λαμψης πανω γενικα στη σκηνη της ζωης κρατα τοσο λιγο….ενω το σβησημο της λαμψης και του αστεριου σου κρατα ….δυστυχως μεχρι το τελος του δρομου…Και ειναι τοσο κριμα!!! Εμεις ομως αποψε ειμαστε εδω για να θυμομαστε..ΓΙΩΡΓΟ ΜΑΡΙΝΟ!!!

  5. Λυπάμαι πολύ γιά τον υπέροχο αυτόν καλλιτέχνη. Τού χρωστώ αναρίθμητες βραδιές μέ πολύ γέλιο αλλά και συγκίνηση στήν Μέδουσα. Εύχομαι να βρεθεί τρόπος για να γελάσει και αυτός.

  6. Θερμές ευχές στον δικό μας Γιώργο Μαρίνο για τα γενέθλιά του, μαζί με τις ευχαριστίες όλων μας
    για όσα έχει προσφέρει στην ελληνική μουσική σκηνή!!!
    🎼❤️🎼❤️🎼❤️🎼❤️🎼❤️🎼❤️🎼❤️🎼❤️🎼❤️🎼❤️🎼
    Σοφη Μαραγκιδου

  7. Πολύ γλυκός και υπέροχος άνθρωπος!.. πολλοί αφήσαμε την δόξα και διαλέξαμε την μοναξιά πριν καν γεράσουμε…κι όμως όταν έχεις αφήσει κάτι καλό πίσω σου δεν σε ξεχνάνε.. Ο Μαρίνος ηταν ταλαντούχους και πανω απο ολα καλή ψυχή αυτο το ονομα δεν θα ξεχαστεί όπου κι αν είναι…μπροστα η πίσω από τα φωτα….

  8. Κι εγώ τον αγαπώ!!!! Να είναι καλά!!!!!!! Δεν είναι περίεργες οι επιλογές αυτές, για έναν άνθρωπο και καλλιτέχνη σαν κι αυτόν, τόσο τελειομανή κι υπερήφανο!! Ακούω για χρόνια το “ήπια τα χείλη σου και χάνομαι” και κάθε φορά συγκινούμε!

  9. Μπραβο Νίκο που μας θύμισες τον σουπερ καλλιτέχνη που μεγαλώσαμε με αυτον !!!!! Κ με εσενα βεβαια μην ξεχνιώμαστε !!!!!

  10. Χρόνια πολλά Γιώργο μου ❤
    Να είσαι καλά ότι κ αν κάνεις!
    Σε ευχαριστώ για όλες τις στιγμές γέλιου που μου χάρισες….
    Σ αγαπώ

  11. Ονομάζω τον εαυτό μου τυχερό που πρόλαβα έστω και μεγάλο τον Γιώργο στη ΜΕΔΟΥΣΑ,όπου για να τον δεις έπρεπε να κλείσεις είσοδο καιρό πριν.Και λέω είσοδο γιατί μπορούσες να πιάσεις τραπέζι ή να καθήσεις όρθιος να τον απολαύσεις.Πιστεύω ότι τέτοια ταλέντα δεν υπάρχουν πιά.Τώρα μαθαίνω ότι κάποιος του έχει παραχωρήσει ένα διαμέρισμα εδώ στην περιοχή μου(στη Βούλα).Και όπως λέει ο φίλος μας ο Νίκος δόξα μοναξιά με ένα ξ κοινό και τόσο παράξενο που καμια φορά αναρωτιέσαι αν αξίζει όλος αυτός ο πόνος.Αξίζει όμως γιατί μας χάρισε απλόχερα το ταλέντο του,οπότε πήρε και αυτός την θέση του στο πάνθεον των αθανάτων.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.