Για τον Νίκο Παπάζογλου

Δεν έφυγε κανονικά, ποτέ από την Θεσσαλονίκη. Την αγαπούσε τρελά και δούλευε εκεί μέχρι τέλους. Στην Αθήνα ερχόταν μόνο για πολύ σημαντικές δουλειές ή για συναυλίες. Τραγούδια του τραγούδησαν πολλοί μεγάλοι Έλληνες τραγουδιστές και επίσης στήριξε αρκετούς καλλιτέχνες και συγκροτήματα στα πρώτα τους βήματα μέσα από το στούντιο του, το Αγροτικόν, στη Θεσσαλονίκη.

0
1338

Δεν έφυγε κανονικά, ποτέ από την Θεσσαλονίκη. Την αγαπούσε τρελά και δούλευε εκεί μέχρι τέλους. Στην Αθήνα ερχόταν μόνο για πολύ σημαντικές δουλειές ή για συναυλίες. Τραγούδια του τραγούδησαν πολλοί μεγάλοι Έλληνες τραγουδιστές και επίσης στήριξε αρκετούς καλλιτέχνες και συγκροτήματα στα πρώτα τους βήματα μέσα από το στούντιο του, το Αγροτικόν. 

Έχουν περάσει 8 χρόνια από τον ξαφνικό και άδικο θάνατο του – σκεφτόμουν ότι ποτέ δεν έτυχε να τον γνωρίσω – και θέλοντας να του φτιάξω ένα άρθρο, για να τιμήσω το ήθος και την πορεία του στο Ελληνικό τραγούδι, ζήτησα από διάφορους γνωστούς ανθρώπους να μου πουν δυο λόγια… Άλλοι τον ήξεραν, άλλοι όχι. Με τον Πασχάλη όμως ήταν μαζί απο παιδιά….

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ, NIKOS PAPAZOGLOU, TRAGOUDI, MUSIC, MOUSIKI, THESSALONIKI, nikosonline.gr

Ξεκίνησε την καριέρα του τη δεκαετία του 1960, και για ένα διάστημα βρέθηκε και στους Olympians του Πασχάλη Αρβανιτίδη. Τα πρώτα του τραγούδια μάλιστα, τα τραγούδησε ο Πασχάλης.

«Με τον Νίκο είμασταν παιδικοί φίλοι, μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά, Κασσάνδρου, πάνω από τον Αγ. Δημήτριο, και έχω να θυμάμαι μόνο ωραία πράγματα. Ξεκίνησε σαν μοντέρνος τραγουδιστής – που έλεγε και αγγλόφωνα τραγούδια – και την περίοδο μάλιστα που πήγα να υπηρετήσω στην αεροπορία, με αντικατέστησε στους Olympians. Μετέπειτα συνεργαστήκαμε και πάλι και μάλιστα μου έγραψε τα τραγούδια Ανία, Είναι Αργά και Γαλάζια Θάλασσα. Υπέροχο παιδί, θαυμάσιος καλλιτέχνης, χαμηλών τόνων άνθρωπος… υπέροχος!» ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣ (Τραγουδιστής)

Αργότερα, και για πολλά χρόνια, ο Παπάζογλου συνεργάστηκε με τους Διονύση Σαββόπουλο, Μανώλη Ρασούλη και Νίκο Ξυδάκη. Μην ξεχνάμε ότι έγινε ευρέως γνωστός με τα Δήθεν και τον ιστορικό δίσκο Η εκδίκηση της γυφτιάς, που ήταν παραγωγή του Διονύση Σαββόπουλου.

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ, NIKOS PAPAZOGLOU, TRAGOUDI, MUSIC, MOUSIKI, THESSALONIKI, nikosonline.gr

Χαρακτηριστικό του Παπάζογλου ήταν το κόκκινο μαντήλι που φορούσε στο λαιμό, παντού και πάντα

Ο Νίκος Παπάζογλου συμμετείχε σε πολλούς δίσκους που δημιουργήθηκαν στο Αγροτικόν, το στούντιο του, ως παραγωγός, ηχολήπτης, ενορχηστρωτής και μουσικός. Το 1993 διαμόρφωσε το πατρικό σπίτι της μητέρας του, στην παραλία των Νέων Επιβατών, σε bar, που το ονόμασε Bahçe çiflik, και το οποίο λειτουργούσε o ίδιος μέχρι περίπου το 2003. Πέθανε από καρκίνο στις 17 Απριλίου 2011, λίγο καιρό μετά το θάνατο του φίλου και συνεργάτη του, Μανώλη Ρασούλη.

Νίκος Παπάζογλου 20 Μαρτίου 1948 – 17 Απριλίου 2011

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ, NIKOS PAPAZOGLOU, TRAGOUDI, MUSIC, MOUSIKI, THESSALONIKI, nikosonline.gr

Γνωστοί άνθρωποι μιλούν για τον Νίκο Παπάζογλου.

«Δεν τον γνώριζα προσωπικά, αλλά με τον Αύγουστο τον αγάπησα. Τον θεωρώ έναν από τους μεγαλύτερους τραγουδοποιούς που έβγαλε αυτή η χώρα. Κάθε φορά που τον έβλεπα στην τηλεόραση μου μετέδιδε μια ηρεμία – γαλήνη όπως μόνο οι πολύ μεγάλοι δημιουργοί μπορούν να μεταδώσουν». ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΟΡΚΟΛΗΣ (συνθέτης – μουσικός)

«Τον Νίκο τον γνώριζα από την Θεσσαλονίκη. Τον συναντούσα συχνά γιατί ήταν στην παρέα του μεγάλου μου αδερφού και σύχναζαν στο στέκι που βρίσκονταν Κασσάνδρου και Αγίας Σοφίας γωνία. Ήταν ψαγμένος από τότε. Ένας μοναχικός ρομαντικός μουσικός που έδωσε το δικό του στίγμα στο λαϊκό τραγούδι. Η φωνή του, ιδιαίτερη, τα τραγούδια του προτάσεις! Δυστυχώς αποχώρησε από την σκηνή της ζωής νωρίς και η μουσική στερήθηκε ένα άξιο μουσικό ταξιδευτή» ΚΩΣΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ (ζωγράφος – γλύπτης)

«Δεν τον ήξερα. Μόνο από ακοή. όμως: αυτός ο Θεσσαλονικιός τραγουδιστής συνέχιζε τον μύθο της πόλης. Ένας αφοσιωμένος της ζωής και της τέχνης. Δοσμένος στη φύση και στο πάθος. Το τραγούδι του, στα δημοτικά τραγούδια και τα ποιήματα που διαβάζαμε στο σχολείο. Άλλοτε έμοιαζε με ήρωα του ’21. Έφυγε για να τραγουδά στο θεό. Και στις μούσες.» ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΟΝΑΣ (ποιητής, εκδότης)

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ, NIKOS PAPAZOGLOU, TRAGOUDI, MUSIC, MOUSIKI, THESSALONIKI, nikosonline.gr

«Τον Νίκο Παπάζογλου δεν είχα την τύχη να τον γνωρίσω προσωπικά. Όμως τον αγάπησα και θα τον αγαπώ πάντα σαν καλλιτέχνη, γιατί μιλάμε για ένα μουσικό και ερμηνευτή που υπηρέτησε μέσα από τα τραγούδια του την ελληνική γλώσσα όπως ακριβώς της αξίζει και κατάφερε να δημιουργήσει ένα εντελώς προσωπικό ύφος στη μουσική του, ύφος που συνδύασε τα ελληνικά παραδοσιακά και λαϊκά στοιχεία, με τη σύγχρονη διάθεση της έντεχνης φόρμας του ‘80. Η τέχνη των γυρισμάτων της φωνής του και η ευαισθησία της ερμηνείας του, για μένα πάντα θα είναι σχολή.» ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΘΕΣ (συνθέτης, τραγουδιστής)

«Νίκος Παπάζογλου ο αυθεντικός, ο χαρισματικός, ο έντεχνος, με τη πραγματική σημασία της λέξης. Ο άνθρωπος που αγάπησε τη μουσική και όχι το περιτύλιγμα της. Πράος και γλυκομίλητος με μια φωνή που όταν τραγούδαγε σου διαπερνούσε την καρδιά. Θεωρώ ότι ο Νίκος Παπάζογλου ήταν το φωτεινό παράδειγμα του πως πρέπει να είναι ο αληθινός καλλιτέχνης» ΣΟΦΙΑ ΒΟΣΟΥ (τραγουδίστρια, μουσικός)

“Ο Νίκος Παπάζογλου δεν ήταν απλά από τους πρώτους αλλά ήταν και ο μοναδικός που συνδύαζε τρία σημαντικά στοιχεία στην δημόσια εικόνα και την καλλιτεχνική του πορεία. Ήταν ταυτόχρονα Και έντεχνος, με την έννοια της ποιότητας των κομματιών του, Και λαϊκός όσον αφορά όχι πάντα τον «ήχο» των τραγουδιών του, αλλά, την λαϊκή τους αμεσότητα και απήχηση και ταυτόχρονα, είχε την εικόνα και την συμπεριφορά ενός καθαρόαιμου αντισυμβατικού ρόκερ! Τρία σημαντικά στοιχεία που τα συνδύαζε μοναδικά και – το κυριότερο – αληθινά και καθόλου επιτηδευμένα. Έτσι εξηγείται κατά την άποψη μου και το γεγονός ότι τα κομμάτια του πέρναγαν σε πολλές γενιές και «τάξεις» ακροατών και γινόταν ο ίδιος αγαπητός από όλους. Έτσι ακριβώς παρέμεινε αγαπητός και μετά την αναχώρηση του.” ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ραδιοφωνικός παραγωγός)

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ, NIKOS PAPAZOGLOU, TRAGOUDI, MUSIC, MOUSIKI, THESSALONIKI, nikosonline.gr

«Δεν τον γνώρισα ποτέ προσωπικά, τον παρακολουθούσα όμως πάντα στενά μέσα από τα τραγούδια του, τις συνεντεύξεις του, τον τρόπο που πρόφερε τις λέξεις, που χαμογελούσε… Όπως μου αρέσει να κάνω με όλους τους καλλιτέχνες, που είναι διαφορετικοί και μου ανοίγουν παράθυρα, σε τοπία άγνωστα σε εμένα, που όμως θέλω πολύ να ανακαλύψω… Ο Νίκος Παπάζογλου τα έκανε όλα πολύ αυθόρμητα και φυσιολογικά, αβίαστα… Τον τρόπο που τραγουδούσε, που επικοινωνούσε με τον κόσμο… Σαν μια αναπνοή… Αληθινός και rock με όλη τη σημασία της λέξης! Όλοι θα θυμόμαστε για πάντα αυτό το πορφυρό μαντίλι που είχε στο λαιμό του αυτός «Ο μοναχός ο άνθρωπος» όταν μας δήλωσε «Εγώ δεν είμαι ποιητής» και μας τραγούδησε «Πότε Βούδας, πότε Κούδας» τη στιγμή που «Κανείς εδώ δεν τραγουδά» και θαρρώ πως ήτανε «Αύγουστος» όταν «Φύσηξε ο βαρδάρης» σε μία «Τρελή και αδέσποτη» εποχή, που αυτός έβγαλε το πορφυρό του μαντίλι, μας χαιρέτησε και φώναξε «Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ»… Νίκο Παπάζογλου, θα είσαι πάντα εδώ… Γιατί είσαι η Ελλάδα με τα τραγούδια που αγαπάμε…» ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΜΠΡΟΥ (Συνθέτης – τραγουδοποιός)

«Η πρώτη και μοναδική φορά που είδα τον Νίκο Παπάζογλου ήταν τον Αύγουστο του 2009 στη Νίσυρο. Είχε έρθει σε μια συναυλία μας. Ήταν, θυμάμαι, ακουμπισμένος σε μία γαλάζια πόρτα, φορούσε ξεβαμμένο τζιν, μπλε πουκάμισο και κόκκινη μπαντάνα, και μιλούσε χαμογελώντας συνεχώς… Με ένα πλατύ, ζεστό, αλλά και κάπως μελαγχολικό χαμόγελο. Από εκείνο το σημείο παρακολούθησε όλη τη συναυλία, κι ύστερα, πολύ λίγο πριν τελειώσει, έφυγε, το ίδιο αθόρυβα όπως είχε εμφανιστεί. Ήταν μετά από εκείνο τον Αύγουστο που άρχισα να γνωρίζω ουσιαστικά τον καλλιτέχνη Νίκο Παπάζογλου. Να συνειδητοποιώ ότι, πέρα από τον ‘Αύγουστο’ και την ‘Εκδίκηση της Γυφτιάς’, ένα μεγάλο μέρος από αγαπημένα μου τραγούδια ήταν δικές του δημιουργίες… Να διαπιστώνω την ικανότητά του να γεφυρώνει μουσικές αντιθέσεις, να παντρεύει το μπαγλαμαδάκι με την ηλεκτρική κιθάρα, την ποίηση και τις ροκ ενορχηστρώσεις με τις λαϊκές μελωδίες. Να μελετώ και να γοητεύομαι από τη φωνή του με το μέταλλο και την ιδιαίτερη χροιά του, να σέβομαι και να εκτιμώ την όλη διαδρομή και την προσωπικότητα ενός ανθρώπου σεμνού, ευαίσθητου, αντισυμβατικού, ενός καλλιτέχνη με ήθος και ευγένεια ψυχής, που αν και δημιούργησε “σχολή”, επέλεξε να ζει στους δικούς του ρυθμούς, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ένας σπουδαίος καλλιτέχνης και άνθρωπος. Και είναι πολύ στενάχωρο να σκέφτομαι πως, ενώ βρέθηκα τόσο κοντά του εκείνο τον Αύγουστο στη Νίσυρο, δεν πήγα να τον χαιρετήσω και να του πω ευχαριστώ…» ΜΙΡΕΛΑ ΠΑΧΟΥ (τραγουδίστρια, μουσικός)

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ, NIKOS PAPAZOGLOU, TRAGOUDI, MUSIC, MOUSIKI, THESSALONIKI, nikosonline.gr

«Ήταν καλοκαίρι, Αύγουστος του 2000 και παραθέριζα σ’ ένα φιλικό σπίτι στα Νικιά, ένα ορεινό χωριό της Νισύρου, σύριζα στο περίφημο ηφαίστειο του νησιού. Της Παναγίας γιόρταζε ένα μοναστηράκι λίγο πιο κάτω που οι πληροφορίες μας μιλούσαν για ένα αυθεντικό πανηγυράκι που επρόκειτο, όπως κάθε χρόνο να συμβεί στην χάρη της. Πήγα με τους φίλους μου κι εκεί βρέθηκα για πρώτη φορά στην παρέα του Νίκου Παπάζογλου ή μάλλον στην μία και μοναδική παρέα όλων ανεξαιρέτως των παρευρισκόμενων φιλεόρτων ντόπιων και μη. Τις προηγούμενες μέρες τον συναντούσα στα παραλιακά καφενεία άλλοτε να παίζει τάβλι κι άλλοτε να απολαμβάνει χαλαρός το τσίπουρό του. Εκείνο το βράδυ όμως είχα την άνεση να τον παρακολουθώ διακριτικά για ώρα. Με χαρά διαπίστωσα ότι ο τραγουδιστής που αγαπούσα από τους πρώτους κιόλας δίσκους «Την εκδίκηση της γυφτιάς» και «Τα δήθεν» ήταν ακριβώς όπως τον περίμενα. Ένας απ’ όλους, ήσυχος, σεμνός και φιλικός. Κάποια στιγμή μάλιστα στο χορό έναν αργό συρτό ή σούστα, βρεθήκαμε να χορεύουμε δίπλα – δίπλα πιασμένοι με τα χέρια σταυρωτά σ’ έναν μεγάλο κύκλο ανθρώπων. Ήταν πολύ ψηλός θυμάμαι. Και παρά τις επίμονες εκκλήσεις των μουσικάντηδων να τραγουδήσει, εκείνος το απέφυγε λέγοντάς τους πως οι ίδιοι τραγουδούν πολύ καλύτερα! Χόρεψε αρκετά, αλλά δεν είπε ούτε ένα τραγούδι. Σε κάθε συναυλία που έδινε στον Λυκαβηττό ήμουν σταθερά παρών, πριν και μετά την Νίσυρο. Αλλά δυστυχώς ήταν λίγα τα καλοκαίρια που του είχαν απομείνει, μετά από εκείνο τον δεκαπενταύγουστο στο πανηγυράκι της Παναγίας.» ΓΙΩΡΓΟΣ Ν. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ (ποιητής, μουσικός παραγωγός στο Γ΄ πρόγραμμα της ΕΡΤ)

Ο Νίκος Παπάζογλου δεν ήταν ποτέ ανάμεσα στις μουσικές μου επιρροές. Ίσως γιατί τα ακούσματα της εφηβείας μου (grunge και British pop) δεν μου το “επέτρεπαν”. Άρεσε στον πατέρα μου και την Μητέρα μου και μεγαλώσαμε με τα τραγούδια του στο ραδιόφωνο. Πάντα άκουγα στα “κρυφά” και τα σιγοτραγουδούσα μερικά από αυτά. Ωριμάζοντας και εκτιμώντας περισσότερο την ελληνικό στίχο και κάποιες συνθέσεις εκτίμησα ιδιαίτερα τα τραγούδια που ερμήνευσε (ειδικά αυτά που του έγραφε ο Ρασουλης) και την ιδιαίτερη χροιά της φωνής του. Πιστεύω ότι ήταν από τους πιο άξιους αντιπροσώπους του ελληνικού τραγουδιού αποφεύγοντας εντέχνως την μίζερη έντεχνη κατάθλιψη και ακροβατώντας έξυπνα ανάμεσα στο λαϊκό και τον ποπ-ροκ ήχο. Τραγούδια με ψυχή, αυθόρμητα και αληθινά με στίχους διαμάντια που αντιπροσώπευσαν ίσως με την μεγαλύτερη αξιοπρέπεια και λαμπρότητα μια “ιδιαίτερή” μουσικά και αισθητικά δεκαετία (80’s) για το ελληνικό τραγούδι αλλά και την χώρα. Τώρα πλέον πολλά τραγούδια που ερμήνευσε καταφέρνουν τόσο να με συγκινούν όσο και να με ανατριχιάζουν.” ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΙΤΡΟΥΔΗΣ / Monsieur Minimal (Συνθέτης, παραγωγός, dj)

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ, NIKOS PAPAZOGLOU, TRAGOUDI, MUSIC, MOUSIKI, THESSALONIKI, nikosonline.gr

«Ο Νίκος Παπάζογλου μπορεί να θεωρηθεί ο μεγαλύτερος αντιστάρ του ελληνικού τραγουδιού, ενώ συγχρόνως η τεράστια λαϊκή του υπόσταση τον καθιστά εμβληματική φιγούρα αναφοράς και λατρείας της μεταπολιτευτικής και άκρως σημαντικής περιόδου του ελληνικού τραγουδιού. Φωνή βαθιά λαϊκή, ελληνική, λες και εκφράζει το κάθε Αχ και Ώπα του εκάστοτε Ωραίου Έλληνα, που πέρασε από τα rock μονοπάτια στην πρώιμη περίοδο της καριέρας του για να αποφασίσει ότι δεν του ταιριάζουν για «γάμο, αλλά τα θέλει για παντοτινή «ερωτική» συντροφιά σε όλα σχεδόν τα τραγούδια του. Ο Παπάζογλου είναι μία κατηγορία μοναδική. Αγγίζει το λαό στην κυριολεξία. Επηρεάζει στο μουσικό πεδίο θετικά έναν ολόκληρο λαό και ανεβάζει το ελληνικό λαϊκό τραγούδι στην πιο περίοπτη θέση της ψυχής του κάθε Έλληνα. Τραγουδούσε και δημιουργούσε πάντα άλλωστε με την ψυχή του. Ανέντακτος, ασυμβίβαστος και διαφορετικός, πλην όμως χαμογελαστός και mainstream με χιλιάδες χιλιάδων fans, χαράζει για πάντα στην λευκή και όμορφη ελληνική πέτρα της μνήμη μας ένα «αυγουστιάτικο» μήνυμα – σύνθημα ζωής που γλαφυρά και φωτεινά τον περιγράφει… Όλα τριγύρω αλλάζουν και όλα τα ίδια μένουν» ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ (τραγουδιστής, συνθέτης)

«Ό,τι δικό του, μόνο Παπάζογλου θα μπορούσε να είναι. Η ιδιαίτερη μουσική, ο λυγμός, το χαρακτηριστικό του μαντήλι, η μοναχικότητα και εκείνη η γλυκιά εγγύτητα όποτε τον συναντούσες. Έκανα ελάχιστα μουσική στη δημοσιογραφική μου πορεία. Ό,τι δικό του το έψαχνα και πάντοτε έτσι τα έφερνε η ζωή ώστε να συμπίπτει χρονικά και με δικά μου γεγονότα σπουδαία και κομβικά. Με ζητήματα, ζωής και θανάτου, στην κυριολεξία. Τη χρονιά που είχε κυκλοφορήσει «Η εκδίκηση της γυφτιάς» είχα το μεγαλύτερο ατύχημα στη ζωή μου. Οι υπόλοιποι γύρισαν, εγώ αυχένας, πρώτος έβδομος σπόνδυλος, πόδια για κανα χρόνο νεκρά, την «Εκδίκηση της γυφτιάς» διάβαζε η φίλη μου η Νανά που μόλις της την είχα κάνει δώρο, πλαντάζοντας στο κλάμα. Ε λοιπόν, για την “Εκδίκηση της γυφτιάς” κι εγώ γρήγορα-γρήγορα έγινα καλά. Του το εξομολογήθηκα στη μια και μοναδική συνέντευξή μας όταν εμφανιζότανε στο Σείριο. Κι υπήρξε απίστευτα γενναιόδωρος μαζί μου, σε μια ερώτηση απαντούσε ότι «θα ήθελε να είναι κεραμιδόγατος, αν ξαναγεννηθεί άλλη φορά» κι έτσι σαν τον κεραμιδόγατο τον φωτογράφισε ο Χρήστος Βλάχος ο φωτογράφος μας, στα κεραμίδια του Σείριου. Για τις Εικόνες κάποτε. Για τις Εικόνες, έναν καιρό και μια φορά.» ΕΛΕΝΗ ΓΚΙΚΑ (συγγραφέας)

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ, NIKOS PAPAZOGLOU, TRAGOUDI, MUSIC, MOUSIKI, THESSALONIKI, nikosonline.gr

«Απ τα 16 μου που άκουσα τον Παπάζογλου να τραγουδάει, προσπάθησα ν’ αποκρυπτογραφήσω τον τρόπο που στρογγύλευε τις νότες μέσα στο στόμα του. Αυτές τις νότες που τραγουδούσε πολύ ψηλά, κι ενώ νόμιζες ότι ζορίζεται, τελικά είχε να τραγουδήσει κι άλλες, πιο ψηλές. Για μας, τους εφήβους εκείνης της εποχής που άκουγαν κυρίως Rock, αηδιασμένοι λίγο από την τροπή που είχε πάρει το λαϊκό τραγούδι με τις φιοριτούρες των ενορχηστρώσεων και την επιρροή της Disco, ήταν όαση η φωνή του Παπάζογλου και οι μοναδικές αφαιρετικές και Rock ενορχηστρώσεις. Οι στίχοι που τραγουδούσε ήταν ξεχωριστοί, πιο ποιητικοί, πιο αφοριστικοί και πιο ζόρικοι από ποτέ. Ένιωθα ότι άκουγα έναν Ροκά να προσεγγίζει τη λαϊκή μουσική Μ έναν τρόπο λίγο πολύ σαν αυτόν που θα ήθελα εγώ από τον εαυτό μου. Τα «γυρίσματα» του, η εκφορά του λόγου, η «τσίτα» της φωνής του έμοιαζε ν αυτήν που κάποιοι παππούδες Μικρασιάτες τραγουδούσαν στις γειτονιές της Καισαριανής, με «γκάζια» και πόνο ώστε ν ακουστούν στα γύρω τετράγωνα. Οι κιθάρες, η γραμμές του μπάσου, τα τύμπανα και τα λαϊκά όργανα έμοιαζαν να χορεύουν σε μια Ρεμπετο-Ροκ λιτανεία που παρόμοια της δεν είχα ακούσει. Αν και πιστεύω ότι οι Μουσικοί, οι Ποιητές, οι Γλύπτες κι ζωγράφοι δεν πεθάνουν ποτέ, αλλά κοιμούνται, η απώλεια του Νίκου Παπάζογλου άφησε μεγάλη τρύπα στο τραγούδι. Αν έχω επηρεαστεί; Ναι, πολύ! Πάντα προσπαθώ να προσεγγίσω τον ήχο του όταν τραγουδάω λαϊκά τραγούδια. Ξέρεις, οι περισσότεροι Rock τραγουδιστές στη χώρα μας, όσο καλοί και να ναι, καθένας τους μοιάζει και με κάποιον από την Αγγλική η την Αμερικανική σκηνή. Ο Παπάζογλου ήταν ο μέγιστος Rocker στην Ελλάδα, χωρίς να χει επηρεαστεί η μιμηθεί κανέναν. Έδωσε στη Λαϊκή Μουσική, το Rock πρόσωπο της.» ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΑΝΤΗΣ (τραγουδιστής, συνθέτης)

«Ο σπουδαίος αυτός καλλιτέχνης με το βυζαντινό χρώμα στη φωνή, χάρισε εκτός των άλλων στην ελληνική “λαϊκή” μουσική, την απενοχοποίηση. Τραγούδησε με λόγια ποιητικά, έβαλε παραδοσιακά όργανα σε δρόμους νεότερους και δημιούργησε “σχολή”. Φυσικά μένει ανεξίτηλη και η εικόνα του με το κόκκινο φουλάρι, που δεν αποχωρίστηκε ποτέ. Σε μια συνάντησή μας στη Θεσσαλονίκη το 1990 ,την εποχή που άρχιζε ο μεγάλος θόρυβος για τα ελληνικά βίντεο-κλιπ μου είχε πει: “το βιντεο-κλιπ είναι το περιτύλιγμα…όπως ένα σακούλι πατατάκια”. Φυσικά είχε δίκιο… έτσι το έβλεπαν οι δισκογραφικές εταιρίες που τότε πλήρωναν τη παραγωγή, με σκοπό και μόνο τη διαφήμιση. Χρόνια μετά…δουλεύοντας στο “Σαββοραμα” στο ΟΜΜΑ, του είπα… “Ελπίζω να σε έχω πείσει πιά, ότι οι μικρού μήκους μουσικές ταινίες (έτσι τα ονομάζω αντί του αδόκιμου βίντεο-κλιπ), είναι ένα κομμάτι τέχνης…” . Η απάντηση, χαμογέλασε με νόημα και ετοιμάστηκε να βγει στη σκηνή.” ΝΙΚΟΣ ΣΟΥΛΗΣ (σκηνοθέτης)

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ, NIKOS PAPAZOGLOU, TRAGOUDI, MUSIC, MOUSIKI, THESSALONIKI, nikosonline.gr

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ, NIKOS PAPAZOGLOU, TRAGOUDI, MUSIC, MOUSIKI, THESSALONIKI, nikosonline.gr ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ, NIKOS PAPAZOGLOU, TRAGOUDI, MUSIC, MOUSIKI, THESSALONIKI, nikosonline.gr ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ, NIKOS PAPAZOGLOU, TRAGOUDI, MUSIC, MOUSIKI, THESSALONIKI, nikosonline.gr

—————————————————-

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.