«Εγώ δεν έχω μπορδέλο, έχω σπίτι για λόρδους»

0
150

12207863_1022897271102054_1950188323_n

Στα χρόνια μετά τον πόλεμο, εκεί στο Λονδίνο της συννεφιάς, του ψιλόβροχου, της ομίχλης και των snob Εγγλέζων, έκανε την εμφάνιση της η μαντάμ Ικονοπέσκου. Μια σιτεμένη Ρουμάνα πρώην «κοινή», που στα δεκαοκτώ της είχε ορκιστεί ότι θα γνωρίσει τόσους άντρες που αν ένωνες τα πέη τους, θα έφταναν από το Λονδίνο στην Νέα Υόρκη.

Και η πλάκα είναι ότι το έκανε, δεν άφησε κανέναν παραπονεμένο. Γόνος πλούσιας οικογενείας γύρισε τον κόσμο και γνώρισε μαύρους, άσπρους, κιτρινιάρηδες, αλήτες, μάγκες, τσογλάνια αλλά και κυρίους. Όταν έφτασε τα πενήντα και κατέβασε προγούλι, και δεν μπορούσε να συναγωνιστεί τα κορίτσια που την περικύκλωναν, πήρε την μεγάλη απόφαση. Είχε γνωρίσει όλα τα υπόγεια μπορδέλα της γης, όλα τα λιμάνια, όλα τα ύποπτα σοκάκια και είχε βαρεθεί. Και μιας και είχε πάθος με τους στιλάτους άγγλους με το επιμελημένο μουστάκι, το μπλε σακάκι, το γκρι παντελόνι ραμμένο στο περίφημο Savile Row του Mayfair, το πουκάμισο το ριγέ και την γραβάτα Οξφόρδης, το παπούτσι Lomos και την κολόνια Atkinsons, σκέφτηκε να ανοίξει μια πολύ chic pension που θα πρόσφερε τα πάντα, στους άντρες πελάτες της.

Κορίτσια, αγόρια, δερμάτινες πολυθρόνες, βελούδινους καναπέδες, κρύσταλλα, μετάξια, λουλούδια και πολλά φώτα! Σε τέτοια ατμόσφαιρα ήθελε να βλέπει τους Άγγλους gentlemen, κρατώντας στο ένα χέρι σαμπάνια Dom Pérignon και στο άλλο πούρο Sobranie. Σιγά μην κάθονταν σε ψάθινη καρέκλα ο αποικιοκράτης ψηλομύτης άγγλος να ακούει τα κρεβάτια να τρίζουν.

Φώτα παντού και μουσική, τόσο που κανένας δεν θα τολμούσε να πει ότι ήταν μπορδέλο. Ήταν ένα σπίτι για χαλάρωση. Ένα σπίτι που το ισόγειο γέμιζε από κορίτσια όλων των ειδών: άσπρα, κίτρινα, καφέ, ακόμα και μιγάδες, αλλά ποτέ μαύρες. Οι πουριτανοί άγγλοι δεν έκαναν αποδεκτή την μαύρη σάρκα παρ όλη την εβένινη ομορφιά της. Αποικιοκράτες μεν, αλλά με μαύρες δεν έκαναν σεξ.

Τα εκπορνευόμενα αγόρια ήταν στον πρώτο όροφο… για άλλα γούστα!

1QB_M

Έμπαινες στο σαλόνι, καθόσουν και ξεκίναγε η περιποίηση. Σε πλεύριζε ο ανατολίτης με τον ναργιλέ και το καλύτερο χασίσι, αν έλεγες όχι, ερχόταν κοντά σου ο κινέζος με το όπιο. Αν πάλι δεν ήθελες, τότε σε πλησίαζε μια ψηλόλιγνη περουβιανή, κάθονταν διακριτικά δίπλα σου και με μεγαλόπρεπη κίνηση έριχνε ένα άσπρο κρύσταλλο καμιά εκατοστή δράμια πάνω στο γυάλινο τραπέζι και σε κοίταζε επίμονα στα μάτια. Αν έλεγες “yes please”, έβγαζε από την ζαρτιέρα ένα σουγιά χρυσό και άρχιζε να κόβει την κοκαΐνη. Αργά αργά σαν τελετουργία… για να σου αποδείξει ότι είναι αγνή και όχι νοθευμένη με προσμίξεις κάθε είδους. Η περουβιανή λοιπόν όπως έγραφε ο Γιώργος Παρασκευάς στον «Φίλαθλο», έβγαζε από τον κόρφο της ένα χρυσό καλαμάκι και τράβαγε με μια ηδονική ρουφηξιά την πρώτη γραμμή κοκαΐνης κλείνοντας τα μάτια της. Ίσως σε μια νοητική ευχαριστία και επιμνημόσυνη δέηση για τις ψυχές των προγόνων της που είχαν σκαρφιστεί να φυτέψουν κόκα στις Άνδεις αντί για κάπαρη η παντζάρια…

Μπροστά σου πέρναγαν τα όμορφα και χαμογελαστά κορίτσια. Κανένα από αυτά δεν είχε ποτέ καμία αρρώστια. Η μαντάμ είχε φροντίσει να έχει μέσα στο σπίτι γιατρό που έλεγχε κάθε μέρα τα κορίτσια. Και έτσι όλη η καλή Αγγλία περνούσε από εκεί, και όλα ήταν μέσα στην τιμή ακόμα και το φιλοδώρημα. Γιατί ποτέ δεν δίνει ένας τζέντλεμαν φιλοδώρημα σε μια… κυρία. 

4

Στην pension της μαντάμ κυκλοφορούσε το καλύτερο πράμα και από πλευράς κοριτσιών, αλλά και ναρκωτικών: χασίς, όπιο και κοκαΐνη.

Όλα ήταν τόσο ήρεμα στο ισόγειο… πιο ψηλά στον πρώτο όροφο τα αγόρια και στον δεύτερο και μέχρι τον τέταρτο ήταν το άβατο του Αγίου Όρους. Ότι γινόταν όμως, έμενε εκεί. Εκεί έβλεπες τον λόρδο του Έσσεξ στα μεταξωτά σεντόνια μαζί με ένα ταξίαρχο εν αποστρατεία να μοιράζονται την Φατμέ την Λιβανέζα. Εκεί έβλεπες τον εβραίο τραπεζίτη να βλέπει το λυκόσκυλο του με την βερολινέζα ξανθιά και να φωνάζει “σε πηδάω Χίτλερ”. Παραδίπλα ο δικαστής του ανώτατου δικαστηρίου να είναι κρεμασμένος με αλυσίδες από τους αστράγαλους και η τουρκάλα με τον φερετζέ να του πετάει ζεστούς λουκουμάδες στο κορμί. Και όλα αυτά ήταν πριβέ…

Μέχρι που το τμήμα ηθών της μητροπολιτικής αστυνομίας έκανε έφοδο στην θρυλική πανσιόν της μαντάμ Ικονοπεσκου και στον τελευταίο όροφο ανακάλυψε ένα ταριχευμένο σώμα για νεκρόφιλους που τις περισσότερες επισκέψεις είχε κάνει ο υπουργός εμπορίου. Η μαντάμ είπε στο τμήμα ότι αν την κατηγορήσουν για κάτι θα έδινε στις εφημερίδες όσους είχαν περάσει από την pension της. Σε λίγα λεπτά είχε ξεχαστεί η υπόθεση και έτσι η μαντάμ μέχρι τα βαθειά γεράματα της πρόσφερε τις υπηρεσίες της στους ευγενείς, στους λόρδους και σε κάθε κουστουμαρισμένο που φόραγε κολόνια Atkinsons…………

Στάθης Νικοκάβουρας

ΥΣ: Μην περιμένετε να δείτε φωτογραφίες της μαντάμ, ούτε των κοριτσιών ή του «σπιτιού» τους. Όλα γίνονταν με απόλυτη μυστικότητα για πάρα πολλά χρόνια. Και να ήθελε κάποιος να γράψει κάτι, ή να καταγγείλει δεν γινόταν, μια και όλοι οι εκδότες, η αστυνομία, οι δικαστικοί κτλ. ήταν πελάτες της madam Iconopescu. Έτσι οι φωτογραφίες που έβαλα είναι απλά ενδεικτικές για να εικονογραφήσω το κομμάτι που μου έστειλε ο φίλος Στάθης. ΝΙΚΟΣ ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ

446cb54386acd671fe142d21c01bae67

12211190_1022897837768664_1554758391_o

1VA_M

1R_M

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here