Η ποίηση του χειμώνα……

0
70

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Στην πόλη ο χειμώνας δεν αισθάνεται καλά. Η βροχή δεν έχει μυρωδιές, το χιόνι σπανίζει, κι αυτό γρήγορα γίνεται βρώμικη λάσπη, ο πεντακάθαρος νυχτερινός ουρανός θολός, και οι πανσέληνοι απούσες. Κι ύστερα κρυώνουμε, μεγαλώνουμε και κλεινόμαστε στον εαυτό μας, και βαριόμαστε να κυκλοφορήσουμε μέσα στην πόλη, ονειρευόμαστε το αλλού. Την ύπαιθρο, το καθαρό τοπίο, την μελαγχολία της ημέρας……… τις ποιητικές χειμερινές ανάσες….

Φωτογραφίες που έβγαλα χειμώνα καιρό, σε όλη την Έλλάδα: Νίκος Μουρατίδης

(Οι φωτογραφίες δεν έχουν υποστεί καμία παρέμβαση ή επεξεργασία)

————————–

1D_M

Μι μέρα μφίβολης χαρς/ σως μόνο μίαν ρα/ Λίγες στιγμς/ Τ βράδυ ρχίζει πάλι ναμον….

Μανόλης ναγνωστάκης

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Κα χωρίζουμε σ φς κα σκοτάδι τ να.
Χωρίζουμε τ
ν δυρμ σ τύφλωση κα θυσία.

Νίκος Καροζος

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

νας κρύος γέρας φύσηξε μέσ᾿ π᾿ τ πρόσωπα το

Μεγάλου Καθρέφτη μου. Τ πρε στερα λιος κι σύχασαν

Μίλτος Σαχτούρης (Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Δάσος παράξενο μαγεύει τ φωνή μου/ κάθε μου λέξη μία σταγόνα αμα/ λο μου τ τραγούδι να δέντρο/ π τ αμα ποτισμένο τν φονιάδων/ χίλιοι φονιάδες χίλια γρια δέντρα/ δάσος παράξενο πο μαγεύει τ φωνή μου

Μίλτος Σαχτούρης

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Το πέλαγο είναι βαθύ κι η αγάπη είναι μεγάλη/ έχω ένα πόνο στη ψυχή και ποιος θα μου τον βγάλει/ Το πέλαγο είναι γλυκό χάδι μαζί και δάκρυ/ και με κυλάει αφρίζοντας στου ορίζοντα την άκρη/ Το πέλαγο είναι παιδί τρέχει και δεν το φτάνω/ παιδί και στην αγάπη του που σαν με δει το χάνω

Μάνος Χατζιδάκις (Το πέλαγο είναι βαθύ)

???????????????????????????????

Τη θάλασσα πολέμησα του κόσμου την αρμύρα μα τώρα που σε γνώρισα την κάτω βόλτα πήρα./ Στ’ ουρανού την άκρη Παναγιά σε φίλησε παγωμένο δάκρυ στην καρδιά μου κύλησε.

Νίκος Γκάτσος (Στ’ ουρανού την άκρη)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Έτσι που μιλάς/ ανοίγεις τα όνειρα πέρα απ΄ τα μάτια σου σε πόλεις ελληνικές και σε ταξίδια/ τραγουδιών στον ήλιο ή στο χιόνι / έτσι που μιλάς σταματάς τα νερά/ κι ακούω το τρίξιμο του κόσμου

Διονύσης Καρατζάς (Στον ήλιο ή στο χιόνι)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Κάτω απ’ την άρρωστη βροχή/ στις εθνıκές των φορτηγών με τα ψυγεία/ το μαύρο λάδι απ’ την ψυχή/ δεν καίει για κάτι που να μοιάζει μ’ ευλογία

Λίνα Νικολακοπούλου (Δι’ ευχών)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Πίσω απ’ τα χρυσά βουνά, λιοκαμένο παλικάρι/ ΚΟΚΚΙΝΟ σου αγόρασα πουκάμισο/ ΚΟΚΚΙΝΑ παπούτσια στο παζάρι./ Τ’ άλογο έφυγε στη θάλασσα, ο ήλιος κόπηκε στη μέση-/τώρα τα χρυσά, τώρα τα ΚΟΚΚΙΝΑ ποιος θα τα φορέσει;»!

Γιάννης Ρίτσος (Παιχνίδια τ’ ουρανού και του νερού)

???????????????????????????????

ΕΤΣΙ ΣΥΧΝΑ ΟΤΑΝ ΜΙΛΩ ΠΑ ΤΟΝ ΗΛΙΟ/ ΜΠΕΡΔΕΥΕΤΑΙ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΕΝΑ/ ΜΕΓΑΛΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΚΑΤΑΚΟΚΚΙΝΟ./ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΒΟΛΕΤΟ ΝΑ ΣΩΠΑΣΩ

Οδυσσέας Ελύτης

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Πόση η θλίψη βλέποντας τη μοναξιά των πόλεων και που/ το τέλος της διαδρομής τους! / Ονειρεύομαι την αιωνιότητα μέσα στη σιωπή ενός δάσους./ Εάν ο θάνατος ενός ποιητή είναι ο τελευταίος κρίκος στην/ αλυσίδα των επιτευγμάτων του,/ τότε το τέλος του ποιήματος είναι η αρχή της εξορίας,

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΚΗΣ (Οσίπ Μαντελστάμ)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ένα δέντρο/ δεν έχει πολλά να σου πει/ Άλλωστε τι ωφελεί;
Αρκεί που σε βλέπει
Στέκεται εκεί / στην ερημιά βουβό/ νεκρό πολλές φορές
Ακίνητο/ κρατώντας την ανάσα του
την προσοχή να μη σου αποσπάσει

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ (Το δέντρο)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Στης χαράς το περιβόλι
άγριο σκιάχτρο, ορθό προβάλλει
παρδαλή κουρελαρία
απ’ τα πόδια ως το κεφάλι.

Δημήτρης Μανθόπουλος

1C_M

Κι εσύ πιο κοντά του σφίγγεις έναν έρωτα/ έχοντας μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη/ Στυλωμένη στους βράχους δίχως χτες και αύριο/ Στους κινδύνους των βράχων με την χτενισιά της θύελλας/ Θ’ αποχαιρετήσεις το αίνιγμα σου

Οδυσσέας Ελύτης (Η Μαρίνα των βράχων).

1E_M

τόπος μας εναι κλειστός, λο βουν/ πο χουν σκεπ τ χαμηλ οραν μέρα κα νύχτα./Δν χουμε ποτάμια δν χουμε πηγάδια δν χουμε πηγές,/μονάχα λίγες στέρνες, δειες κι ατές, πο χον κα πο τς προσκυνομε.

Γιώργος Σεφέρης (Μυθιστόρημα)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Κάποτε οι ποιητές μοιάζουνε με πουλιά μες στο δάσος τού χρόνου,
οι άλμπατρος του Μπωντλαίρ, τα κοράκια τού Πόε,
κάποτε σα σπουργίτια μες στο χιόνι ή σαν αητοί ψηλά σ απόκρημνα Ιδανικά.

Γιάννης Ρίτσος (Το χρέος των ποιητών)

???????????????????????????????

Δν ξεριζώνονται ο νύχτες π μέσα μας,/ βλασταίνουν φύλλα κα κλαδι/ κι ρχονται τ πουλι το ρωτα κα κελαηδονε./ Δν ξεριζώνονται ο νύχτες π μέσα μας,/ γιναν δάσος σκοτειν κα μς πλακώνουν.

Ντίνος Χριστιανόπουλος Δάσος)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ταν κάποτε φύγω π τοτο τ φς/ θ λιχθ πρς τ πάνω/ πως να ρυακάκι πο μουρμουρίζει./ Κι ν τυχν κάπου νάμεσα/ στος γαλάζιους διαδρόμους
συναντήσω
γγέλους,/ θ τος μιλήσω λληνικά, πειδ/ δν ξέρουνε γλσσες./ Μιλνε/ μεταξύ τους μ μουσική.

Νικηφόρος Βρεττάκος ( λληνικ γλσσα)

————————————————————————————————————

Ενώ το καλοκαίρι σε αναστατώνει, ο χειμώνας έχει μια σπάνια, παράξενη ηρεμία…..

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:Ποιητικές χειμερινές ανάσες

https://www.nikosonline.gr/?p=10874

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here