Κύριε Μουρατίδη ο γιος μου είναι διαφορετικός

Μια φίλη- την οποία δεν γνωρίζω προσωπικά- διάβασε την πρωίνή μου ανάρτηση και μου έγραψε την δική της, την προσωπική εξομολόγηση. Την ρώτησα αν μπορώ να την αναδημοσιεύσω. Θέλω αυτά που εξομολογείται αυτή η μάνα να μην χαθούν. Να μείνουν για πάντα. Και επιπλέον – όσες γυναίκες θέλουν- να το κοινοποιήσουν αυτό το άρθρο – μπας και βάλουμε μυαλό.

4
311

Μια φίλη- την οποία δεν γνωρίζω προσωπικά- διάβασε την πρωίνή μου ανάρτηση και μου έγραψε την δική της, την προσωπική εξομολόγηση. Την ρώτησα αν μπορώ να την αναδημοσιεύσω. Θέλω αυτά που εξομολογείται αυτή η μάνα να μην χαθούν. Να μείνουν για πάντα. Και επιπλέον – όσες γυναίκες θέλουν- να το κοινοποιήσουν αυτό το άρθρο – μπας και βάλουμε μυαλό.

Κύριε Μουρατίδη.

Εγώ σας ξέρω εσείς όχι. Από μικρή και πιο μεγάλη – τώρα στα 44 – συμφωνώ πάντα μα πάντα μαζί σας. Είναι σίγουρο ότι κι αν πείτε – ανακουφίζομαι όταν τα ακούω. Γιατί λίγοι μιλάνε έξω από τα δόντια όπως εσείς.

Στα σοβαρά όμως τώρα: Βιώνω εδώ και πολλά χρόνια, μέσω του γιου μου που είναι 10 χρονών, την απόρριψη και την στοχοποίηση. Αρχικά η απόρριψη έγινε με τρόπο διακριτικό και «ευγενικό» – μέχρι που τώρα, φτάσαμε στην επίθεση και το ξέσκισμα μας.

Απειλητικά μηνύματα από “Ελληνίδες μανούλες” που με προειδοποιούν να μη ξαναγυρίσω στο ίδιο σχολείο γιατί θα μας κάνουν τη ζωή μαύρη.

Δε φταίει κάποιος άλλος για τη στοχοποίηση. Αυτές αποφάσισαν κ αυτές έπραξαν.

Ο γιος μου είναι διαφορετικός. Γιατί αντί να τον πηγαίνω μπάλα τον πάω κολύμβηση. Γιατί πάμε στο μουσείο Ακρόπολης, γιατί πάμε σε θέατρα, γιατί μιλάμε και συζητάμε για τα πάντα, γιατί έχει άποψη, γιατί έχει βιώσει θάνατο και βία κι εγώ προσπαθώ να του φτιάξω τον κόσμο.

Όλα αυτά μας έκαναν και τους 2 μη συμβατούς με την μέση Ελληνίδα μάνα και τον μέσο γιο. (Ίσως – γιατί τα παιδιά εύκολα δέχονται και προσαρμόζονται αν δουν τους γονείς τους να κάνουν το ίδιο).

Γιατί σας τα γράφω αυτά πρωί πρωί (και κλαίω κλαίω κλαίω) … και σας το λέω με σιγουριά και το νιώθω ως τα κόκαλα μου. Οι γονείς καταστρέφουν τα πάντα. Οι γονείς κάνουν τα παιδιά θύτες…. και θύματα. Αλλά πρωτίστως αυτές οι γυναίκες- μάνες που ορμάνε να σε φάνε αν δεν συμβαδίζεις με το τρίπτυχο: γεμιστά / κομμωτήριο / ευνουχισμός άντρα.

Αν το παιδί σου δεν ακούει τα ζουζούνια, αν εσύ δε πας σε κουτούκια ή δε χορεύεις τσιφτετέλια στα σχολικά Πάρτι, αν δεν καταδικάζεις τη διαφορετικότητα /ίσα ίσα την αγαπάς… τότε δεν έχεις θέση στην κοινωνία τους.

Αυτές φταίνε κ. Μουρατίδη.

Αυτές φτιάχνουν τους ήττες και αυτές σκοτώνουν τα θύματα.

Έκλαψα.

Τα ΄πα.

Σας κούρασα.

Ίσως

Απλά να ακούσετε μια γνώμη εκ των έσω.

Καλημέρα.

Με αγάπη κ θαυμασμό

(για ευνόητους λόγους δεν δημοσιεύω το ονοματεπώνυμο της φίλης)

BULLYING, ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ, ΣΧΟΛΕΙΑ, nikosonline.gr

Και ιδού η κοινωνία μας. Οι πάντες ξέρουν τα πάντα, απλά δεν μιλάνε, δεν ακούνε και δεν βλέπουν. Και αφήνουν 14χρονα παιδιά να αυτοκτονούν.

—————————————–

Σχολικό bullying μέχρι αυτοκτονίας: https://bit.ly/2ubtRM3

BULLYING, ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ, ΣΧΟΛΕΙΑ, nikosonline.gr

4 COMMENTS

  1. Πόσο θα συμφωνήσω μαζί σας κ. Μουρατίδη! Τα παιδιά είναι σκληροί κριτές αλλά στην τελική είναι οι γονείς αυτοί που θα μάθουν στα παιδιά τους τρόπους και θα διδάξουν ανθρωπιστικές αξίες και σεβασμό στον άλλον. Είμαι πατέρας που έχω βιώσει τον κοινωνικό αποκλεισμό τόσο εγώ όσο και τα παιδιά μου από άλλους γονείς και τα παιδιά τους όταν η πρωην συζυγος μου μας εγκατέλειψε και ανέλαβα την αποκλειστική επιμέλεια των δύο παιδιών μου. Μένω σε επαρχιακή πόλη και η έκδοση της σχετικής δικαστικής απόφασης πριν 20 περίπου χρονια ήταν μάλλον δύσπεπτη για τους περισσότερους από αυτούς.
    Και ενώ πριν είχαμε μια σχετικά ανοικτή κοινωνική ζωή με καλέσματα κλπ σε γιορτές και επετείους, ξαφνικά όλοι εξαφανίστηκαν και απαγόρευσαν στα παιδιά τους να επισκέπτονται το σπίτι μας. Αρκεί να σας πω ότι ενώ είχαμε καλέσει ολόκληρη την Β’ τάξη στο πάρτυ γενεθλίων του 7χρονου γιού μου ΔΕΝ ΗΛΘΕ ΚΑΝΕΙΣ, και αναγκάστηκα τελευταία στιγμή να επιστρατεύσω φίλους και συγγενείς για να μην πικραθεί το παιδί μου.
    Αυτές λοιπόν οι “μαμάδες”, που περνούν τη μισή μέρα τους στα κομμωτηρια και στα καφέ με το τσιγάρο στο χέρι παριστάνοντας τις…απελευθερωμένες αλλά ταυτόχρονα σχολιάζοντας τους πάντες, είναι τις περισσότερες φορές οι πρώτες που φταίνε για την εξέλιξη των παιδιών τους σε “ψευτοπαλληκαράδες” και αντικοινωνικά άτομα.

  2. Ειμαι μητερα δυο παιδιων τα οποια εχουν μεγαλωσει και εχουν φυγει απο κοντα μου.. Εχω νοιωσει την ευθυνη και την δυσκολια οχι μονο πως θα μεγαλωσεις και θα μορφωσεις ενα παιδι,αλλα και πως θα το καθοδηγησεις και θα το κατευθυνεις στο σωστο μονοπατι της ζωης ..Το παιδι ειναι ενα ζυμαρι που ο καθε γονεασ το πλαθει αναλογως βιοματων και πεποιθησεων.Παντα προσπαθουσα να συνδυασω ενα σωστο νου με μια σωστη ψυχικη κατασταση.Εμαθαν να αγαπουν τον εαυτους.τη ζωη και να σεβονται τους αλλους. Στα παιδια πρεπει να ειμασστε πρωτα φιλοι και μετα γονεις και το κυριοτερο να πιστεψουν οτι δεν υπαρχουν ανθρωποι διαφορετικοι,αλλα ανθρωποι με ιδιαιτερες ικανοτητες..Λυπαμαι γαι το σημερινο γεγονος που αποδεικνυει οτι το Κρατος ειναι απων ,η Εκκλησια απουσα αλλα και εμεις οι ιδιοι ας ερθει ο ενας πιο κοντα στον αλλο…το να βοηθησεις ψυχικα τον διπλανο σου δεν χρειαζεται χρημα..αλλα λιγη αγαπη…ας προσπαθησουμε ολοι μας…ισως ο κοσμος γινει καλυτερος!!!!

  3. Υποθέτω ότι αυτές οι κυρίες είναι το είδος γυναίκας που δεν έχει καταφέρει τίποτα στη ζωή της μόνη της. Με τα λεφτά του μπαμπά πάει κομμωτήριο και στο γυρισμό βρίσκει άντρα, προφανώς με λεφτά, για να την φροντίσει λες και είναι ακόμα μπεμπέκα και ο σύζυγος είναι ο νέος μπαμπάς της. Μόλις παντρευτεί κάνει παιδί, έτσι ώστε να είναι αδιανόητο να σκεφτεί να δουλέψει και να δημιουργήσει κάτι δικό της. Μεγαλώνει παιδιά με πολλή βοήθεια, φυσικά, για να έχει το χρόνο να συνεχίσει να πηγαίνει στο κομμωτήριο και την ενέργεια να βγάζει τα μάτια άλλων γυναικών που κάνουν διαφορετικές επιλογές (το οποίο είναι δικαίωμά τους). Αλλά όσο υπάρχουν άντρες που αποδέχονται αυτές τις γυναίκες, τόσο αυτές θα υπάρχουν.

    Και βέβαια αυτές οι γυναίκες, και οι άντρες τους, φταίνε που είναι κακό πρότυπο για τα παιδιά τους και τα στέλνουν στο σχολείο για να τα αναλάβουν οι δάσκαλοι.

  4. Το πρόβλημα στα σχολεία, αρχίζει και τελειώνει μέσα στο χώρο του σχολειου. Το σχολείο εδώ και μια 15τεια δεν μπορεί να ελέγξει την ποιότητα και να εφαρμόσει κανόνες προστασίας των μαθητων. Η επιβολή κυρώσεων και καταστολής οποιασδήποτε αντικανονικής συμπεριφοράς των μαθητών μεταξύ τους αλλά και απέναντι στο θεσμικό προσωπικό εργασίας του σχολείου είναι ανυπαρκτη. Οι δάσκαλοι αβοήθητοι και εντελώς ανίκανοι να επιβάλουν την “τάξη” στο σχολείο μέσω του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων επιστρατεύουν τους εξωσχολικούς δηλαδή τους γονείς ώστε να λειτουργήσουν εκείνοι ως μέτρο καταστολής. Οι άσχετοι γονείς αποκτούν εξουσία και αυτοπροσδιορίζονται μέσα από την ψευδαίσθηση του εξισορροπιστη στα θέματα των σχέσεων μεταξύ των παιδιων, όπως καταλαβαίνετε η κατάσταση γκετοποιειται, οι αργοσχολες μανουλες και οι άνεργοι μπαμπάδες που έχουν τον χρόνο να ασχοληθούν με τα του σχολείου αναλαμβάνουν δράση και καθορίζουν ποιο παιδί θα στοχοποιηθει εντός του σχολείου. Εν ολίγοις οι ηθικοί αυτουργοί για την δημιουργία και άσκηση της βίας είναι το σχολείο και η έλλειψη να εφαρμόσει κανόνες προστασίας και δεύτερον οι εντελώς ακατάλληλοι γονείς που λόγω ηλιθιότητας και άγνοιας δημιουργούν θύτες τα παιδιά τους έναντι ενός παιδιου που η μαμά του είναι διαφορετική και δεν είναι κομμάτι του δικούς τους clup.. ομως δεν γνωρίζουν κάτι πολύ βαρυσήμαντο και ουσιαστικό ότι σε ένα κράτος που τίποτα δεν μπορεί να ελέγξει αλλά εύκολα προσπαθεί να εντάξει όλους σε όλα ο φόβος θα πάρει διαστάσεις μη οριοθετημένες και όλα τα παιδιά θα είναι θύτες και θύματα ταυτοχρονα.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.