Μεγαλώνουμε…

Διαβάζω συνέντευξη μιας πολύ γνωστής ηθοποιού, που κάποτε είμασταν πολύ φίλοι. Τώρα πια δεν μιλιόμαστε. Παλιά κώλος και βρακί.

0
1801

————————————————

Διαβάζω συνέντευξη μιας πολύ γνωστής ηθοποιού, που κάποτε είμασταν πολύ φίλοι. Τώρα πια δεν μιλιόμαστε. Παλιά κώλος και βρακί.

Διαβάζοντας αυτά που λέει, αν δεν την ξέρεις, λες “μωρέ μπράβο”… αλλά δεν είναι έτσι. Έτσι τα έχει φτιάξει μέσα στο κεφάλι της, τα έχει στρογγυλέψει και τα έχει τοποθετήσει για να τα πασάρει όποτε και όπου δει.

Ντρίν το τηλέφωνο, από τον σταθμό.

  • Νίκο αύριο στις 3μμ θα κάνουμε όλοι μας rapid test, θα έρθεις;

Θα έρθω, τι άλλο μπορώ να κάνω; Είμαι πολύ υπάκουος μέχρι στιγμής. Δεν κυκλοφορώ, δεν δέχομαι κόσμο, μάσκες, γάντια, απολυμάνσεις, ακόμα και το sex, έχει ελαχιστοποιηθεί κι’ αυτό… Αϊ σιχτίρ πια!

  • Ντριν το τηλέφωνο, φίλος από Θεσσαλονίκη

Ευτυχώς και δεν γίνεται διασπορά του ιού από το τηλέφωνο….

Τρέμω, γιατί μεγαλώνω. Κι’ όσο μεγαλώνουμε τα πάντα αλλάζουν και πολύ γρήγορα. Δεν ξέρω τι θα μου ξημερώσει. Το πρωί κοιτάζομαι στον καθρέφτη και εκτός του ότι μεγαλώνω εγώ, μεγαλώνει και η μύτη μου. Προς μελιτζάνα αρχίζει να μοιάζει…

  • Μα, δεν το ήξερες; – μου λέει φίλος ξερόλας- όταν μεγαλώνουμε όλα μικραίνουν εκτός από την μύτη μας. Είναι η μόνη που μεγαλώνει.

Ναι αλλά μεγαλώνει αφύσικα. Και τι εννοείς όλα μικραίνουν;

  • Εννοώ, ότι μικραίνει το πουλί μας, το μπόι μας, η μνήμη μας, η ενέργεια μας…

Μεγαλώνουμε

Όπως αυτοί οι δύο καλοί και σοβαροί δημοσιογράφοι – αυστηροί ως προς τις επιλογές τους, παλιά έγραφαν και στεκόμασταν σούζα, και τώρα… χέσε μέσα Πολυχρόνη…. Ο ένας 80αρης τρέχει πίσω από νεαρή μοδάτη λαϊκή τραγουδίστρια και του τρέχουν τα σάλια επίσης – ο άλλος 75αρης, πολύ κουλτουρέ, συνταξιούχος πια, κυνηγάει για συνέντευξη εμπορική 67αρα πρωταγωνίστρια – αμφιβόλου ταλέντου – που πριν χρόνια την είχε στο φτύσιμο. Βρε πως αλλάζουν οι καιροί... έτσι δεν έλεγε το τραγουδάκι της Δήμητρας;

Στέλνεις mail δεν απαντούν, τηλεφωνείς δεν το σηκώνουν και δεν επιστρέφουν την κλήση να μάθουν γιατί τους πήρες. Τι είναι αυτό; Η νέα αγένεια;

Αλλάζουμε.

Τώρα που μεγάλος πια, έχω περισσότερο χρόνο, δουλεύω πολύ το θέμα: Σχέσεις, φιλίες, συμπεριφορές, επικοινωνία, κριτική, ευγένεια… συγχώρεση.

Ακόμα και μέχρι πέρυσι, ήμουν έτοιμος με την Δαμόκλεια σπάθη μου να πάρω κεφάλια. Καλλιτεχνικά, δημοσιογραφικά, “φιλικά”… κεφάλια.

Φέτος, χέστηκα.

Ας τους να κάνουν την δουλειά τους όπως νομίζουν. Ας τους να εκτεθούν. Πόσο θα συνεχίσουν να χειραγωγούν την κοινή γνώμη και την ιστορία; Κάνε εσύ δουλειά σου κι’ άσε τον άλλο να είναι τάχα μου δήθεν κορυφαίος και να κάνει συνέντευξη με τον απόπατο.

Φίλος καλλιτέχνης, πολύ καρδιακός, εξαίρετος, ταλαντούχος, γενναιόδωρος πιο παλιά, μεγαλώνοντας έχει καταντήσει να μιλάει και να ασχολείται μόνο με τον εαυτό του.

Φίλε μου, κατέβα λίγο από το “εγώ” σου. Υπάρχουν κι’ άλλα πρόσωπα και πράγματα εκτός από σένα πάνω στον πλανήτη.

  • Ντριν το τηλέφωνο, η Άννα Βίσση.

Της είχα στείλει mail για κάτι, αλλά επειδή βαριέται να γράφει, πάντα τηλεφωνεί.

  • Πως είσαι αγάπη μου; την ρωτάω
  • Καλά, αλλά έχω πάρει 6-7 κιλά. Έχω μεγάλη διάθεση να τρώω αλλά καμία διάθεση να τα χάσω…
  • Μην φρικάρεις, το δικαιούσαι! Όταν έρθει η ώρα, θα τα χάσεις.
  • Δίκιο έχεις…

Μιλήσαμε γι’ αυτό που την ήθελα. Τελειώσαμε, αλλά…

  • Εσύ πως είσαι; Με ρωτάει

Έμεινα. Δεν μου έχει ξανασυμβεί ΠΟΤΕ στην ζωή μου. Έχω συναναστραφεί με εκατοντάδες καλλιτέχνες. Κανείς δεν με έχει ρωτήσει «πως είσαι;».

Κλείνουμε το τηλέφωνο και το δάχτυλο μου πάει προς το pause για να ξεκινήσω πάλι την ταινία που έβλεπα. Δεν το πάτησα όμως… σκεφτόμουν την Άννα, και όλα αυτά τα, 40 και βάλε, χρόνια που την ξέρω…

Τα κλείνω όλα και πάω στο κρεβάτι μου. Λίγο διάβασμα και μετά το φως κλείνει….

Μεγαλώνουμε, Άννα Βίσση, Νίκος Μουρατίδης, Anna Vissi, Nikos Mouratidis, nikosonline.gr

Πριν 40 χρόνια περίπου

Την είδα στον ύπνο μου https://bit.ly/3qiegEz

———————————————

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.