Να τις αγαπάτε τις λέξεις

4
68

10530741_10203489165863639_3452737886982411461_n

Ο Θάνος Παπανικολάου έχει γράψει μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στο σύγχρονο τραγούδι. Σήμερα γράφει αποκλειστικά στο nikosonline.gr, ένα θέμα που άπτεται στα ενδιαφέροντα του, αλλά μας αφορά κι’ όλους μας. Τον Θάνο τον συμπαθούσα σαν ένα έξυπνο και ευχάριστο άνθρωπο. Μετά απ’ αυτό το κείμενο τον αγαπάω πιο πολύ.

Άμα ασχολείσαι με τις λέξεις τις αγαπάς, ακούς αλλιώς τον ήχο τους, καταλαβαίνεις όπως τις κρατάς στο χέρι σου πιο έντονα το βάρος τους και κάθε φορά που της χρησιμοποιείς, προσέχεις τα κοφτερά τους σημεία, γιατί απλά δε θέλεις να πληγώσεις κανέναν ξώφαλτσα…

Κάποτε οι λέξεις ήταν μεγάλο όπλο, μεγάλο κίνητρο, μεγάλο ζήτημα, σχεδόν ανεβοκατέβαζαν κυβερνήσεις. Παράδειγμα: “ Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες” και όλοι υποκλίθηκαν σε αυτό το βάρος, ανεξάρτητα των συνεπειών ή των αποτελεσμάτων μετά…

Ήταν σαλόνι οι λέξεις. Δεν μπορούσες να κάτσεις λερωμένος ή απροετοίμαστος μαζί τους, ντρεπόσουν, φοβόσουν, σκεφτόσουν πως και με ποιο τρόπο θα τις προσεγγίσεις να μη ρεζιλευτείς. Όλο αυτό λοιπόν ήταν κάτι δύσκολο. Μια μασονία για ικανούς, μια κούρσα για πρωταθλητές, μια βουτιά για γερά πνευμόνια. Αλλά όλα αυτά πριν τα… social media!

  • Πλέον μπαίνει κάποιος στη σελίδα τεράστιου ηθοποιού και διαβάζει.. “Σε είδα σήμερα στο θέατρο, γαμώ τις παραστάσεις αδερφέ..”

  • Κάνω ένα πέρασμα από τη σελίδα πολύ σημαντικού φίλου μου στιχουργού και βλέπω το εξής: “γράφεις τέλειους ΣΤΟΙΧΟΥΣ και σε πάω με τα 1000..”

  • Παραπέρα η σελίδα ευγαμίσημης κοπελίτσας (13η καρέκλα μεσημεριανού) που απολύτως λογικά ποστάρει τα ηλιοκαμένα γυαλιστερά μπουτάκια της, διαβάζεις το σχόλιο της 15χρονης πιτσιρίκας από κάτω: «είσαι καρακουκλάρα, σ’ αγαπάω και θέλω να γίνω σαν εσένα, θεάρα και πολύ σημαντική για την τηλεόραση” (..????)

  • Ακολουθεί ο τραγουδιστής Ανύπαρκτος Πουθενάκης, που ανεβάζει για 457η φορά το καινούριο του τραγούδι με ένα δελτίο τύπου 22 σελίδων, με 148 ασυνταξίες και 4224 ορθογραφικά λάθη και ο κεντρικός αλαλαγμός των σχολίων συνοψίζεται στο: “Είσαι καλλιτεχνάρα, ίσως μια από τις 3-4 μεγάλες φωνές της σημερινής Ελλάδας..”

ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΧΟΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ, ΠΑΡΜΕΝΑ ΑΠΟ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ FACEBOOK..

—————————————-

Σίγουρα μεγαλώνω και παραξενεύω, δε λέω, ενδεχομένως να φοβάμαι να παραδεχτώ πως έχω πάρει νουμεράκι για θέση στο παραλιακό μπαράκι “χάσμα γενεών”, μα τρομάζω. Με την ασχήμια των λέξεων πια, με τη σιλικόνη τους, με την ανορεξία τους, με το πατσουλί που μυρίζουν όταν στέκονται δίπλα μου, με την ευκολία που ξαπλώνουν στις αγκαλιές των γύρω μου, με την άδεια τους βιτρίνα….

Να τις αγαπάτε τις λέξεις… εκείνες είναι η μόνη απάντηση στην κενή περιεχομένου πραγματικότητα που ζούμε. Να τις αγαπάτε τις λέξεις και να τις ακούτε με προσοχή, να παρατηρείτε λυσσασμένα από ποια στόματα βγαίνουν, αν πρέπει να βρίσκουν χώρο μέσα μας, αν έχουν ημερομηνία λήξης, αν έχουν σάλια και δεύτερες σκέψεις πάνω τους.

Να τις αγαπάτε τις λέξεις, όσες από αυτές μπορούν ακόμα να λάμπουν χωρίς να λερώνονται από τη λάσπη των καιρών, έχουμε ελπίδα να τα κάνουμε όλα πιο όμορφα.

Θάνος Παπανικολάου

Αντί επιλόγου μια φράση της Μελίνας Μερκούρη: “Η Ελλάδα πρέπει να πρωταγωνιστεί για τον πολιτισμό. Αυτό είναι η κληρονομιά της, αυτό είναι η περιουσία της και αν το χάσουμε αυτό δεν είμαστε ΚΑΝΕΙΣ..”

10430822_10203489165703635_7479609068449787130_n

Ο ΘΑΝΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ, είναι συνθέτης και στιχουργός. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη έχει τελειώσει οικονομικά και έχει γράψει πολλές μεγάλες επιτυχίες σε μεγάλα ονόματα της ελληνικής δισκογραφίας: Α. Πρωτοψάλτη, Ν. Θεοδωρίδου, Γ. Κότσιρας, Π. Τερζής, Σ. Ρουβάς, Γ. Πλούταρχος, Μ. Χατζηγιάννης, Π. Κιάμος, Δ. Κοργιαλάς, Ευρυδίκη, Ρ. Χρηστίδου κ.α. Έχει γράψει επίσης μουσική για ταινίες και θεατρικές παραστάσεις, παιδικά τραγούδια, ποιητικές συλλογές και ζει μεταξύ Θεσσαλονίκης και Αθήνας.

 

4 COMMENTS

  1. Καλημερα Νικο <3 μου ποσο μου αρεσαν αυτα τα λογια που εγραψε ο Θανος και ποσο αληθινα ειναι…….εχεις δικιο που τωρα τον αγαπας ακομη πιο πολυ …(y)παντος το αξιζει…….!!!!!!!!!

  2. Πολύ εύστοχο και αληθινό το κείμενο σου Θάνο!

    «Τα όρια τής γλώσσας μου ορίζουν τα όρια τού κόσμου μου» -Βίτγκενσταϊν-

    Πόσο μεγάλη αλήθεια! Για κάποιους λοιπόν ο κόσμος είναι ολόκληρη η γη..ίσως και παραπέρα…
    Για κάποιους άλλους, ο κόσμος, χωράει σε ένα μικρό -γεμάτο στρας- τσαντάκι που θα πάρουν στη βραδινή τους έξοδο.. μέσα θα βρεις ένα κραγιόν, προφυλακτικά και κάτι ψιλά…
    Αυτός είναι ο κόσμος τους. Αυτή είναι η γλώσσα τους. Αυτές και οι λέξεις τους…
    Φθηνές όπως τα θέλω τους.

  3. Κείμενο που βοηθά πραγματικά ν’ αγαπήσουμε τις λέξεις και τη γλώσσα μας χωρίς ψευτοπροκαταλήψεις και “δήθεν” σπουδαιοφάνεια. Ανάλωσα χρόνια στη διδασκαλία ηθοποιών κι η χρήση της γλώσσας ήταν απο τα πιό πολύτιμα “υλικά” της ερμηνείας. Ευχαριστουμε θερμά τον συγγραφέα του κειμένου.

  4. ”Να τις αγαπάτε τις λέξεις και να τις ακούτε με προσοχή, να παρατηρείτε λυσσασμένα από ποια στόματα βγαίνουν, αν πρέπει να βρίσκουν χώρο μέσα μας, αν έχουν ημερομηνία λήξης, αν έχουν σάλια και δεύτερες σκέψεις πάνω τους…”
    Με εκφράζει απόλυτα !!!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here