Ο Κραουνάκης και η Θεσσαλονίκη

"Θεσσαλονίκη μου Αγάπη μου", γράφει ο Σταμάτης. "Η ιστορία που μας ενώνει χτύπησε προσκλητήριο και με αρχηγό τον έρωτα, τα τραγούδια που αγαπήσαμε για τρία αξέχαστα βράδια στο Ράδιο Σίτυ. Με τις αποσκευές γεμάτες αγάπη." Η παράσταση που έσκισε στην Αθήνα για τρία βράδια στην Θεσσαλονίκη. Όλοι ένα 1,2,3 Απριλίου.

0
72

Σταμάτης Κραουνάκης

“Θεσσαλονίκη μου Αγάπη μου”, γράφει ο Σταμάτης. “Η ιστορία που μας ενώνει χτύπησε προσκλητήριο και με αρχηγό τον έρωτα, τα τραγούδια που αγαπήσαμε για τρία αξέχαστα βράδια στο Ράδιο Σίτυ. Με τις αποσκευές γεμάτες αγάπη.” Η παράσταση που έσκισε στην Αθήνα για τρία βράδια στην Θεσσαλονίκη. Όλοι ένα 1,2,3 Απριλίου.

Ο Σταμάτης Κραουνάκης ανάρτησε ένα μονόλογο στην σελίδα του, για την εκ νέου επίσκεψη του στην Θεσσαλονίκη και σας τον παραθέτω αυτούσιο. Είναι απολαυστικός.

Update 6. 3. 2016 / Άντε Ανέβα

Κάθε φορά που ετοιμάζομαι για πάνω, υπάρχει ένα «άντε ανέβα» που έρχεται και με κουρντίζει. Από τη θεία μου την Τομαή που δούλευε εκφωνήτρια στον ραδιοφωνικό σταθμό Μακεδονίας. Τότε παλιά. Μετά τον πατέρα μου που ανέβαινε για ξύλα με το φιατ και μας έπαιρνε εκδρομή. Κάτι σκληρά τριήμερα …δρόμοι .Μικρές περιπέτειες. Την ξαδέρφη της μάνας μου τη Δημοκρατία. Ναι έτσι τη φώναζαν, έτσι ήταν βαφτισμένη, από το Δοξάτο Δράμας. Μετά στα χρόνια τα φοιτητικά μου, με τα πούλμαν να μιλήσουμε για το σινεμά: Ηλίας Ταμπακεας, Λίτσα Θεοφάνους, Ρένα Θεολογίδου, Κώστας Τσαρούχας, έτσι με μάνα τη Σοφια Μαλτέζου στο Καψής.

Μετά συνθέτης. Το ‘82 στο Κρατικό Το λυχνάρι του Αλαντίν, δασκάλα Αίγλη Χαβά Βάγια…φίλοι για χρόνια… πρόλαβα κι αγαπήθηκα με την Πόπη Άλβα… της είχα γράψει μια ρούμπα. Με κοιτούσε λαμπρή. Στην Ανάληψη σ΄ ένα δυάρι. Ο Γιάννης με φιλοξενούσε. Στο Μπαναλ με το Γιάννη Φλερύ που χορογραφούσε. Όλα μαγικά… οι πρώτοι έρωτες. Σκηνοθέτης ο Λάμπρος Κωστόπουλος. Ο Βαλαβανίδης και η Ασπασία Κράλλη, στην Τσιμισκή στο διαμέρισμα τους. Τσάι και γέλια πολλά. Ανακάλυπτα τα ροδινια του Αγαπητού.
Ο Βουτσινάς φιγούρα ακόμα μυθική για μένα, σκηνοθετούσε την Ελενη.
Κρατικό, οι πίσω όροφοι της
Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, από τότε αγαπήθηκα με τους τεχνικούς…δίπλα τους στα μαγνητόφωνα, ώρες μοντάζ να κολλάμε τις ταινίες. Πάντα για λίγα χρήματα, πάντα για τη χαρά. Ένα στουντιάκι ψηλά στον τελευταίο όροφο. Άλλαζαν οι διοικήσεις, οι τεχνικοί πάντα στο πλευρό μου. Δικοί μου Άνθρωποι.

Μετά στο φεστιβάλ τραγουδιού, με πρόεδρο της επιτροπής τη Λιλάντα Λυκιαρδοπούλου. Η Λιλάντα δε ρώταγε πολλά. Θες ν ανέβεις στην επιτροπή, πάμε να το φτιάξουμε λίγο. Θέλω.
Τα πρωινά μου με τη Γιοβάννα στο Ήλεκτρα. Τότε γνώρισα τον Τέλλο. Ήρθαν οι Έρωτες. Κράτησα. Οδός Παπάφη, Άνω Τούμπα. Έγινα ΠΑΟΚ για πάντα.
Η γλυκιά μου παντοτινή Αναστασία Γρηγοριάδου. Ο
Τσαρούχας, το μέγιστον βαλκάνιον πατσατζίδικο στην Ολύμπου, αγάπη πάντα, τα καφέ στην παραλια, τα ραδιόφωνα, η ΕΡΤ 3, οι άνθρωποι της. Με διαβατήριο πάντα, τα Σκουριασμένα Χείλια.

Τότε με πήγαν στον Σκορπιό του Κυριαζίδη στη Νεάπολη. Δούλευε εκεί η Σοφια Χρήστου, γνώριμη μου από τον Μαρίνο. Χαρές. Μείνε. Έχουμε έναν πιτσιρικά που θα τρελαθείς. Είχανε. Κώστας Πάκας. 3 το πρωί με λύσσα το Ήλιε μου σε παρακαλώ του Λοΐζου. Έλα δω εσύ. Συμβόλαιο στη Sony. Στο Ταμπού την άλλη χρονιά, με την Μοσχολιού και την Τάνια. Δεν έχω ιδέα, και το όνομα αυτού Κώστας Μακεδόνας.
Με την Άλκηστη στο
Chorus, στην Αγγελάκη, από σινεμά κέντρο διασκεδάσεως, δεύτερη λεωφόρος. Αφεντικό Σταύρος Μαρτινίδης. Κόλαση.

Μετά πολλά. Έρωτες. Πάλι δεμένος, πάνω κάτω για ένα σαββατοκύριακο, εγώ που φοβόμουν τ αεροπλάνα, τοχα κάνει Παγκράτι – Πατήσια. Φίλοι πολλοί. Τραγουδιστές, ποιητάδες. Ζωγράφοι. Η Βίκυ Χαρισοπούλου. Καρδιά μου o Kώστας ο Μαρίνος. Για πάντα. Μέχρι τώρα.

Μετά Μήδεια, τρεις μήνες, με τον Βουτσινά, ο Μαρωνίτης η Λυδία μου, σ ένα διαμερισματάκι στην Καλαμαριά με δυο πλιάν κι ένα στρώμα κι ένα ψυγείο κι ένα καμινέτο. Στη μια πλιαν ένα ξύλο με το πιάνο ,στην άλλη εγώ στο τραπεζάκι οι νότες και τα μολύβια και η μετάφραση του Χειμωνά…του έρωτα μέγα κακό. Καλοκαίρι του 90. Πρόβες στο βασιλικό, πρόβες στο δάσος, Επίδαυρος. Φίλιπποι. Ο μέγας Απόστολος Βεττας. Ηχοληψία στο στούντιο Αγροτικόν του Νίκου Παπάζογλου. Μαρία Γιαννοπούλου ,στον έκτο του Τόττη, (λέγεται αλλιώς πια)…μια σπάνια, φωτογράφος σπουδαία, ιδιοκτήτρια και του ζαχαροπλαστείου, πόσες φορές δε με κοίμισε, στ ανώγεια της.
Τα πάρτι της Δέσπως Διαμαντίδου, με τον Αντρέα Βουτσινά πάντα πλάι του, βόλτες, πρόβες, κολόνιες, φανέλες από τον
Καπετάνιο, άνθρωποι αγαπημένοι, Το Ακρόαμα, οι γυναίκες του χορού, κάποιες φίλες μου ακόμα, κάποιες φευγάτες. προς τα πίσω γυρνάν στις πηγές οι ιεροί ποταμοί.
Τα πρωινά μου στου
Τόττη. Ο Τάκης Κανελλόπουλος , στο καφέ στο ισόγειο, απέναντι αμίλητοι. Καλήμερα σας κύριε Κανελλόπουλε. Έπινε το ουισκάκι και χανόταν στο γκρι. Μου ΄χε χαρίσει και τα βιβλιαράκια του. Το Όλυμπος Νάουσσα στη θέση του; Δε θυμάμαι αλλά σπουδαίο. Μου λείπει πάντα το Όλυμπος Νάουσα. Φτηνό, εργατικό και άριστο.

Μετά πάλι με Άλκηστη, τα τσιγγάνικα με το κάρο… στη Μπότσαρη, απόκριες, αποχαιρετιστήρια στο Εργοστάσιο του Μύλου, χαρές πολλές, τουμπερλέκια, κλαρίνα, χοροί.
Θειος Βάνιας στο Κρατικό με τον Καζάκο, με την Τζένη μόλις φευγάτη. Αμπίεντ μουσική και τα δάση του Χορτιάτη, η υγρασία, το στούντιο του Πεντζίκη, για πάντα πια.

Έκτο Πάτωμα στην πλατεία Ναβαρίνου, ουρές. Άνοιξη, Πάσχα στο σπίτι του Μακεδόνα, μαγείρευε η μάνα του, τα κάστρα ,η πάνω Πόλη.

Μετά ΦΙΞ, πάλι καινούργιο μαγαζί, άσε στέγνωναν τα τσιμέντα κι ανοίγαμε… Δεκέμβρης υγρασία…στο Παπάφειο δίπλα σε νοικιασμένο διαμέρισμα με τον Στέργιογλου, Μακεδόνας φαντάρος, Μπάσης μαζί μας. Ψώνια πάντα μόνο από εκεί. Όλα από Θεσσαλονίκη, δεν ψώνιζα ποτέ από Αθήνα τίποτα… Μοδιάνο, αφεψήματα. Κλαρίνα τουμπερλέκια στον Πέτρο. Με τον Πέτρο Ευθυμίου και την Αναστασία, παραμονή των Φώτων. γλεντοκόπια, πιόματα. Βίντεο κλιπ με Νίκο Σούλη, όλη η Σαλονίκη στο πόδι, τα λιμάνια, τα καράβια, η πυροσβεστική, η φοιτητική εστία, το Σύστημα, η Κουπαστή, το 202, τα Καινούργια φτερά στο Παπάφειο, κλάμα πολύ στη ρίζα ενός δέντρου. Η Λίτσα Διαμάντη στα Καταστήματα αποφεύγω να γυρνώ.

Νίκος Μουρατίδης, Σταμάτης Κραουνάκης, Λίτσα ΔιαμάντηΚώστας Εφραιμίδης επί ποδός. Γύριζε το making off. Ένα μνημείο. Μαγικός και μάγκας…
Ένα πρωί είδα τον Παντελή Βούλγαρη στη βόλτα. Γνωστοί από τις επιθεωρήσεις του Βέμπο. Τι κανείς; Την
Αγγέλα στη Σταυρούπολη με την Μάνια Παπαδημητρίου. Έχεις μουσικό; είχα πει στον Παπάζογλου αλλά δεν μπορεί. Ωραία πάρε με.
Μια Κυριακή απόγευμα είχα έναν άνθρωπο κι έπιανα μπράτσο. Ένα χασάπικο… κι ένα χορό μ ένα κλαρίνο σε σολ, που τοπαιξε ένας ρομά, από το
Μοδιάνο, πενήντα χιλιάρικα, μαύρα. Ταδωσε όλα ο μάγκας. Ο χορός των ειβαλαδων… στο τέλος είπε «τέλειο». Κι αυτός.
Απρίλης, άνοιξη ξημέρωνε έφυγα με το τζιπ το ροκς τα, φορτωμένος, τίγκα μέχρι πάνω για Αράχοβα, όπως πέρναγα τα ποτάμια αποχαιρέταγα, από μέσα μου για πάντα. την εποχή Άλκηστη.
Χρόνια ΦΙΞ… Κάτι με φώναζε αλλού. Ο Βουτσινάς το πρώτο εγκεφαλικό. Δύσκολη πολύ χρόνια… Χριστούγεννα… είχα φύγει από το διαμέρισμα.. για κάνα δυο μέρες, ήμουν κομμάτια… ήθελα κάποιος να μου φέρει πρωινό, να μην το φτιάξω μόνος μου… Με τον Νίκο Μουρατίδη στο
Μακεδονία Παλλάς, μαύρος μέσα μου, κι αυτός να γελάει… στο μπαλκόνι με τις κουβέρτες.. «μα where is the Christmas Spirit?»όλα μου φώναζαν: «πάμε γι αλλά»

Μετά με τη Σπείρα στην Καλαμαριά, χάρη στο Διαγόρα Χρονόπουλο… τουχα στείλει ένα φαξ… πάρε μας… μεροκάματο για τα παιδιά… μια εβδομάδα sold out χωρίς διαφήμιση.
Και μετά το βραβείο.
Αυτή η νύχτα μένει. Νίκος Παναγιωτόπουλος.
Μου το στείλανε στην Αθήνα.
Μου το παρέδωσαν η Λένα Αρώνη, με τον Ανδρέα Ροδίτη και τη Μπίλιω στην εκπομπή τους, συγκίνηση.
Ένα τραγούδι για πάντα. το παίζε με τρέλα η Νατάσα Μαλάμη, η κολλητή μου, στο μπαρ που έπαιζε μουσική.

Στρατόπεδο Καλαμαριάς, με Σπείρα, Μακεδόνα και Παπίου… χαμός…κηδεία της μάνας του Μακεδόνα. Πετάγαμε… εις μνήμην της Ραλλούς. Και μετά θέατρο Γης με Σπείρα. Χαμός. Επιθεώρηση.
Με Μίλβα θέατρο Γης, πάλι χαμός.
Το Πάτωμα στα ιταλικά.
Με την Παπίου στο
Μύλο. Ο Μπάμπης και η Φανή Ξαρχάκου, το Ως3. Αγάπη.

Παρουσίαση βραβείων κινηματογράφου. Γνωριμία με τους Εμιγκρέ
Κόκκινα Γυαλιά, σπουδαία νέα εκτέλεση. Γεια σου Χανιωτακη μου.

Μονή Λαζαριστών ξανά και ξανά. Συναυλιαρα, μ έφερε εκτάκτως ο Μακεδόνας κατ ευθείαν από το Λαϊκό, με διθέσιο αεροπλανάκι… σωσμένη στην ΕΡΤ 3. Τελευταία μου με τον Βουτσινά εκεί στο θέατρο.
Η τύχη της Μαρούλας. Άλλη μια στο Δάσος με Σπείρα… Νόμιζα δε θατανε κανείς και ήταν τίγκα. Πάλι χωρίς διαφήμιση καμία
Ωχ που τα θυμάμαι. Ένα σμάρι πουλιά την ώρα που ξεκινάγαμε. 
Ο λατρεμένος Νίκος Ναουμίδης. Που έφυγε και μείνανε τα γέλια μας μετέωρα. Ο Ναουμίδης μου. Πολύ μου λείπει.

Αχαρνής. Σταμάτησε η κυκλοφορία στο Δάσος… Σουξέ μεγάλο.
Έγινα Σαλονικιός.
Απρίλης- Οκτώβρης… έγκλειστος με το κείμενο και την ιστορία του Καργάκου και τον Μπαχ. Στο
Μακεδονία, πολύ φτηνά η σουίτα στον τρίτο χάρη στην ιδιοκτήτρια, φίλη.
Η Άρτζη Πουρσανίδου, θεά, η τρομερή μου κομμώτρια εκεί, που με κούρεψε μοϊκανα ,της είχα πει φάτα όλα άσε μόνο μια περικεφαλαία.
Φωτογράφηση στα χασάπικα. στον τάκο του χασάπη.
Χατζάκης, Έρση, Καραντινάκης λατρεμένος. Η ομάδα των ηθοποιών του Κρατικου, ο Καπελιος, ο Σιαμσιάρης, ο λατρεμένος μου Νταρακτσής, ο Βαλτινός… όλα τα παιδιά, η ορχήστρα…έλιωσα… Επίδαυρος. όλοι οι τεχνικοί στο πλευρό μου.
Τα φασκόμηλα μου και οι διπλοί ελληνικοί σκέτοι στα παγούρια από το
Καφεναί, κάθε πρωί στην πρόβα. Αγαπημένο
Έμαθα τα λόγια μου πρώτος.
Τα εσπρέσο καπς μου απ τη Νεσπρέσσο. Οι χυμοί τα ρόδια μου κατ ευθείαν στο δωμάτιο από την Τσιμισκή.
Ο Άκης Δήμου…ο Τσολακίδης, ο Καζαντζής, ο Τέλλος ξανά και ξανά…το Μακεδονία σπίτι μου. πρόβες εκεί τα βράδια, με Σιαμσιάρη με Βαλτινο… χαλάγαμε τον κόσμο απ τα γέλια.
Τα κάστρα ,τα ψάρια, η Βούλα στο βεστιάριο , η μαύρη φουστανέλα μου..
Ο Στεφανος Τσιτσόπουλος, οι φωτογράφοι Χρυσοχοϊδης και Κώστας Αμοιρίδης, ο Ιορδάνης, η Ρούλα με τα τεράστια μάτια, ο Στεφανος Χατζημιχαηλίδης και ο γλύκας μου Γιώργος Παπανικολάου που δεν έλειψε ποτέ.
Η βόλτα με τα ποδήλατα. Έκρηξη. Τα βράδια μου με το Βουτσά. όνειρο. χαρά μόνο. Ο τρομερός Γιάννης και η κουλτουροσουπα του, στο Μακεδονία πρώτο ραντεβού με την αλήθεια στα φλιτζάνια του εσπρέσο
για πάντα λέμε

Καζίνο για ξεμπούκωνα με τον Σιαμσιάρη. Πάντα κερδισμένοι. Χαχαχαχαχαχα πάντα στα ορφανά και στα μονά ζυγά. Ζυγά βγήκαν έξοδαααααααααααα
Κλείσαμε με
sold out στο Βασιλικό. Κύριε Βουτσά να πάρετε το πρώτο καμαρίνι. Θα πάω με τον Γρηγόρη εγώ. Η Θεά Γιάννα στο εστιατόριο των Μακεδονικών σπουδών… Πλας Μινιον την γνώρισα σ όλους τους μετακομίζοντες Αθηναίους, φύλακας άγγελος μου..μενού για εργαζόμενο …με κιλά. Ειδικό. Πεντανόστιμο. Της αγάπης.
Αχαρνής… παντρεύτηκα τη Σαλονίκη εν χορδαίς και οργάνοις. Απ τη Μελίνα μου λέγανε είχε να φουλάρει έτσι το δάσος. Κρουνοί κακίας αλλά νίκησε ο Ποιητής και ο Λαός του.

Πρόπερσι στο Βασιλικ, πάλι με Σπείρα Όταν έχω εσένα. Sold out πέντε μέρες. Γιάννης Βούρος καθάρισε. Μίλησα πολιτικά. Ενόχλησα. Γνωρίζω.
Ξενοδοχείο
Εγνατία, καινούργια γνωριμία ο Λευτέρης. Με τα πόδια στην Καρόλου Ντηλ στο κόκκινο. Φτωχομάνα μου εσύ.

Και μετά με την Λένα Ουζουνίδου και τον Γεροντιδη καλεσμένοι του Νικηφόρου Παπανδρέου στην Καλαμαριά, πόσο τ αγαπώ αυτό το θέατρο. Το Μελίνα Μερκούρη, πάντα γούρι!! Στο αφιέρωμα στην Αναγνωστάκη, τη Λούλα μας. Νυχτέρι για τους φωτισμούς, με τον Αβραάμ στα φώτα. Η Πόλη της Λούλας, στην πόλη, για την πόλη που γράφτηκε.
Sold out επίσης. αι λοβ γιου ο τίτλος.
Ο Σταύρος Μύθος του
Ερωτικού η Βίκυ Βακλάβα, η μπάντα των αστεριών, η θαυμάσια τραγουδίστρια Ελευθερία Πάτση, η Ξανθίππη Καραθανάση… τι τιμή που τη συνάντησα. Κορυφαία στο μέγαρο, στιγμή σπουδαία…τα βράδια στο κλαμπ της Καλαμαριάς, Καζουαλ, το 11, το 13, τις Δευτέρες σαν Σάββατα. Ο Παύλος κι ο Γιώργος συντροφιά στις περιοδείες. διαμάντια φίλος μου Νίκος Φωτακίδης.
Όλη η βόρεια Ελλάδα χειμώνας με χιόνια, παντού με δέκα ευρώ είσοδο, χαλάσαμε την πιάτσα λέγαν οι συνάδελφοι.
Την στρώσαμε έλεγα εγώ. Ακολούθησαν .
Το αγαπημένο μου
Λε Παλλας Αρτ Χοτελ, με τα απίστευτα πρωινά του, στη σακούλα απ την Αριστοτέλους το γεύμα, μόνος με τον καφέ στο παγκάκι, μιλώντας με όποιον με χαιρετάτε, Χριστούγεννα, τoυ 11, μόνος κι ευτυχισμένος.
Στην αγορά ξανά, πούλιες για τα μπουκάλια που γέμιζα στην παράσταση κι έραινα τους θεατές, κάλτσες, φανέλες μάλλινες, κασκόλ, σκουφιά,…η Κατερίνα Κουμλίδου και τα αρχαία θέατρα ..που με περιμένουν…ακόμα να τα συναντήσω.
Η παντοτινή μου φίλη η Νινή Βοσνιάκου, η τόσο δική μου

Στο
Ράδιο Σίτυ έχω ξαναπαίξει με την Άλκηστη μια φορά. Το ….2001; δε θυμάμαι πια. Από το Μακεδονία με τα πόδια πήγαινα.
Τώρα πάλι με όλη μου τη ζωή ,την κοινή μου ζωή με τρεις γενιές κανονικά.
Πρόπερσι πήγανε να μας πληγώσουν τη σχέση. Κάποιοι που πια τους πάει η ιστορία στα τρίσβαθα της ντροπής. Πληγώθηκα, πλήγωσα, το λύσαμε. Με κουβέντα, με αλήθεια.
Οι εκπομπές μου
Στο Κόκκινο στην Καρολου Ντηλ… ο Λευτέρης Αρβανίτης γκοντ, η βόλτα και ξανά και ξανά…οι εκκλησίες, ο Άγιος Βασίλης ψηλά, η Υπαπαντή στο διάβα μου…πάντα μπαίνω.
Η παράλλαξη του Γιώργου Τούλα και το λατρεμένο μου 
Μπισκότο.
Η Θεσσαλονίκη μου, το δεύτερο σπίτι μου. Κι οι ρίζες των γιαγιάδων μου και μπροστά η θάλασσα να υπόσχεται θυμωμένη και κάλμα κι εκείνα τα βουβά γκρίζα με τις ομίχλες και το κόκκινο καράβι.
Υπάρχει μεγάλη σχέση ανάμεσα μας.
Και πάντα ανέβηκα μόνο για να δώσω.
Και πάντα έπαιρνα κάτι πολύ πιο γνήσιο από την επίγεια αμοιβή μου.
Η φωνή… μου είπε: «άντε ανέβα.»
Με κριτικές, με εύσημα που λένε. Το έκανα το φετινό γιατί μου το ζητάγανε πολύ καιρό όλοι.
Με πέντε αγγέλους φύλακες, και τρεις σπουδαίους μουσικούς με μαέστρο τον Άρη Βλάχο, δυο πιανα, τσελλο και κιθαρομπουζουκα.

Σταμάτης ΚραουνάκηςΌλοι ένα
Και με τη μηχανή στα φουλ.
Τρία βράδια στο Ράδιο Σίτυ Radio City Theater
Για πάρτη μας.
Σας περιμένω ….σας πεθύμησα
Και λέω όπα είπα…

Θεσσαλονίκη μου Αγάπη μου
Η ιστορία που μας ενώνει χτύπησε προσκλητήριο
Αρχηγός ο Έρωτας
Τα τραγούδια που αγαπήσαμε
Με τις αποσκευές γεμάτες αγάπη
Τραγούδια και επόμενα κοινά όνειρα.

Όλοι ένα
Πρωταπριλιά
Και δεν είναι ψέματα
Μαζί
1,2,3 Απριλίου
Στο Ράδιο Σίτυ
Αγκαλιά

Σταμάτης

Και με τιμές ναι, πολύ χαμηλά για να έρθετε όλοι.
Ρίτα κανόνισε τα όλα.

Σταμάτης Κραουνάκης

—————-

www.nikosonline.gr

Ένα Καθημερινό magazino για την ΖΩΗ, τον ΑΝΘΡΩΠΟ και τις ΤΕΧΝΕΣ

Το site ανανεώθηκε, απόκτησε νέα εμφάνιση και έγινε φιλικό προς smart phones & tablets. Προωθήστε το να τo μάθουν όλοι οι φίλοι σας… (και κοινοποιείστε όποια άρθρα σας αρέσουν).

Επίσης ακολουθήστε το nikosonline στα:

Twitter: https://twitter.com/NikosOnLineGr

Instagram: https://instagram.com/nikosonline/

Pinterest: https://gr.pinterest.com/NikosOnLine/

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here