Ο Σταμάτης μου

Διάβασα την ανάρτηση του και συγκινήθηκα….. Δεν είναι και λίγο να είσαι φίλος 36 χρόνια με τον σημαντικότερο συνθέτη των τελευταίων 36 χρόνων….. Παραθέτω αυτούσιο αυτό που έγραψε ο Σταμάτης μου.

2
560
Σταμάτης Κραουνάκης

Διάβασα την ανάρτηση του και συγκινήθηκα….. Δεν είναι και λίγο να είσαι φίλος 36 χρόνια με τον σημαντικότερο συνθέτη των τελευταίων 36 χρόνων…..

Παραθέτω αυτούσιο αυτό που έγραψε ο Σταμάτης μου.

Σταμάτης Κραουνάκης

Φωτογραφίες Νίκος Μουρατίδης

…… Λίγο πριν ξεκινήσω χτες από το σπίτι μου τηλεφωνάει ο φίλος μου Νίκος Γεωργιάδης που δουλεύει στο Πολιτιστικό στα Βριλήσσια, και μου λέει ρίχνει καρεκλοπόδαρα. Του λέω θα σταματήσει. Μου λέει το θέατρο είναι σανίδια θαναι βρεμένα. Του λέω πάρε πλαστικό με το μέτρο. Είχαμε προπώληση καλή. Είπα μέσα μου, αποκλείεται η Άλικη θα τα κανονίσει όλα. Φτάσαμε στο θέατρο, είχαν στήσει οι τεχνικοί μας. Ακόμα με τις τέντες τους. Επικοινωνία συνεχής με τη διευθύντρια παραγωγής μας Ελένη Συροπούλου. Όλοι καθ οδόν. Φτάσαμε. Βροχή είχε σταματήσει. Ρίξαμε μερικά βιντεακια από δω. Μπήκαν στεγνές καρέκλες, πλαστικό στις κερκίδες. Πολλή υγρασία, αλλά μύριζαν όλα υπέροχα. Μια άγνωστη φίλη, μου γράφει στο ινμποξ: «πάντα σας βλέπω, αλλά αυτή τη φορά δεν έχω…. τραγουδήστε δυνατά να σας ακούω από το σπίτι» της λέω μάζευτα κι έλα κερνάω.

Όλοι στη θέση μας. Καμιά 500αρα θεατές. Ο Μουρατίδης με τη Βόσσου. Η Ίρις που με λέει Λεονάρντο, φίλες φίλοι από την περιοχή και ο φίλος Θοδωρής Τζοκας, που έχει ένα πολύ ωραίο μπαρ σε μια πάροδο της Λεωφόρου Πεντέλης, γνωστός από παλιά, από Αθηναΐδα, μας κάλεσε μετά. Οι λατρεμένες μου Μαρια και Λίνα από Καλαμάτα, έκπληξη. Μια κυρία μπροστά στο καροτσάκι της… όμορφη. Συγκεντρώθηκα, τα παιδιά μου όλα γλύκα. Η Αλίκη τα κανόνισε με το θεό της. Παίξαμε υπέροχα. Μια κυρία θύμωσε με τον «Εν Κανά» του Νταριο Φο, κι έφυγε τσιρίζοντας. Κανείς δεν ασχολήθηκε…

Την ώρα του «Όταν έχω Εσένα», έπεσε η πρώτη ψιχάλα, ενώ είχαν προηγηθεί κάμποσες φωτορυθμικές αστραπές, στο διάστημα. Συνηχούσαν στίχοι, με το γεγονός. Κάθισε κόσμος και στα βρεμένα ξύλα τελικά,…όπως τους χάιδευα αποχωρώντας, μια κυρία όρμησε να με φιλήσει, Έφαγε μια γλίστρα, τη σηκώσαμε, είπε χαλάλι, μουμεινε το βραχιολάκι της στο χέρι μου. Τη φίλησα τρυφερά, η κυρία στο καροτσάκι μου είπε, εσύ είσαι πολύ καλός άνθρωπος, Έσφιξα τη Σοφια τρυφερά, πείραξα τη μύτη του Μουρατίδη μου, τους κοίταζα όλους, την ώρα που γύρισα να πάρω τον Άρη απ το πιάνο του να τον παρουσιάσω, ένιωσα την ψιχάλα, του λέω βρέχει. Όρθιοι χειροκρόταγαν, τραγουδούσαν… «κάνε ένα βήμα». Μετά ήρθαν αρκετοί για φιλιά και φωτο. Και τα ξαδερφοθεια μου από την Κρήτη. Στέλλα και Αντώνης και άλλοι φίλοι τους, και αυτή η Μικρή Μαριλένα που τους φώναζε στο σπίτι: «θέλω να με πάτε στον Κραουνάκη».
Η Αλίκη τα κανόνισε όλα… Ήταν εκεί και χαιρότανε… «μες στ απόβροχο, ανυπόγραφο, ένα γράμμα σου απ τα’ αστέρια ….» Την είδα.

Σταμάτης Κραουνάκης

————————————

Κι΄ άλλα άρθρα για τον Σταμάτη

Σταμάτης Κραουνάκης: Όταν ήμουν παιδί https://bit.ly/3732PaG

Πρωινή συνομιλία με τον Σταμάτη: https://bit.ly/2Se2vBD

Άρχισαν τα όργανα: https://bit.ly/2EL7vWg

Ο Κραουνάκης στον πεζόδρομο της Βουκουρεστίου: https://bit.ly/2sePflF

Duende: Τα Τραγούδια του Λόρκα https://bit.ly/34L8vo5

Ο Κραουνάκης & τα παιδιά της Σφίγγας: https://bit.ly/34NVM42

Σταμάτης Κραουνάκης: λίγο ακόμα https://bit.ly/2s1N84I

Ο Κραουνάκης και η Θεσσαλονίκη: https://bit.ly/2PNBkft

Το σύνθημα της εποχής: Όλοι Ένα! https://bit.ly/2tI26gC

————————————————

2 COMMENTS

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.