Την κριτική πολλοί αμφισβήτησαν, τη δύναμή της ουδείς!

6
52
Θάλεια Κουνούνη

Θάλεια Κουνούνη

Η συγγραφέας Θάλεια Κουνούνη γράφει αποκλειστικά για το NIKOSONLINE

 

Την κριτική πολλοί αμφισβήτησαν, τη δύναμή της ουδείς!

 

Θέλουμε να πάμε ένα θέατρο. Να αγοράσουμε ένα ηλεκτρονικό πρόγραμμα. Να αντικαταστήσουμε τον υπολογιστή μας….Τι κάνουμε;

Μπαίνουμε στο διαδίκτυο και ερευνούμε. Όχι μόνο τις διαφημιστικές καμπάνιες, αλλά ψάχνουμε να βρούμε κριτικές γι’ αυτό που μας ενδιαφέρει. Κριτικές που προέρχονται από το κοινό, ανθρώπους δηλαδή που είχαν ήδη την εμπειρία αυτού που αναζητάμε και μας λένε τη γνώμη τους. Καλό δεν ακούγεται; Μα φυσικά! Τι πιο αληθινό από τη γνώμη του κοινού;

Αναφέρω μία δική μου περίπτωση όταν θα πρέπει να κάνω ένα επαγγελματικό ταξίδι στη Γερμανία. Αυτό που θα μετρήσει στην απόφασή μου για το ποιο ξενοδοχείο θα επιλέξω δεν είναι τα αστεράκια που έχει, αλλά οι διάφορες κριτικές των ανθρώπων που το έχουν ήδη επισκεφτεί. Οι καλές κριτικές με κάνουν να το προσέξω. Οι εμπεριστατωμένες αρνητικές κριτικές με κάνουν να προβληματιστώ ή να τις αγνοήσω. Για παράδειγμα, το γεγονός πως το ξενοδοχείο δεν προσφέρει χώρο στάθμευσης μου είναι αδιάφορο. Οι πολύ κακές κριτικές όμως με κάνουν να εγκαταλείψω τη σελίδα του. Ακόμα κι αν δεν εξηγούν τους λόγους και περιορίζονται μόνο σε ένα «πολύ κακό ξενοδοχείο». Τι σημαίνει αυτό; Και για μένα, αλλά και γι’ αυτόν που προσφέρει τις υπηρεσίες; Αν αυτά που γράφτηκαν είναι αληθινά, τότε εγώ σαν ερευνητής προστατεύτηκα και ο επιχειρηματίας ζημιώθηκε. Αν αυτά που γράφτηκαν είναι αληθινά… Μα γιατί να μην είναι;

Ως καταναλωτής δεν έχω λόγο να αμφιβάλω για την κρίση των άλλων, όταν μάλιστα με βοηθούν στο να διαλέξω.

Μπαίνω τώρα στο ρόλο αυτού που προσφέρει το προϊόν. Γράφω βιβλία, εκδίδονται και μπαίνουν σε διάφορα sites με δυνατότητα αγοράς. Με αγωνία περιμένω τις πρώτες κριτικές για να δω πόση ανταπόκριση είχε αυτό που εγώ με τόσο ενθουσιασμό και αγάπη δημιούργησα. Μπαίνει η πρώτη καλή κριτική. Χαίρομαι. Ενθουσιάζομαι. Ακολουθούν κι άλλες. Και ξάφνου μία αρνητική κριτική με μία μέτρια βαθμολογία. Φαίνεται όμως πως είναι καλόπιστη. Για παράδειγμα:

  • «Με κούρασαν τα πολλά flashbacks στο βιβλίο».

Στεναχωριέμαι, αλλά όμως προβληματίζομαι. Μήπως το παράκανα; Μήπως να το προσέξω στο επόμενο, ή δεν χρειάζεται γιατί είναι απλά μία διαφορετική άποψη; Έστω μία αρνητική διαφορετική άποψη που αυτό δεν την κάνει λιγότερο σεβαστή;

Οι καλές κριτικές που την σκεπάζουν με ανακουφίζουν. Και ξαφνικά μπαίνει η πρώτη κακή κριτική. Για παράδειγμα

  • «Ένα από τα χειρότερα βιβλία που έχω διαβάσει».

Σκέτο. Χωρίς καμία επεξήγηση. Και πλαισιωμένο με τη χειρότερη βαθμολογία. Εγώ τώρα σαν δημιουργός θα αναρωτηθώ αν αυτή η κριτική είναι αληθινή επαναλαμβάνοντας ό,τι είπα πιο πάνω σαν ερευνητής; Τουτέστιν, «Μα γιατί να μην είναι; Γιατί να αμφιβάλω για την κρίση των άλλων, όταν μάλιστα βοηθούν τον κόσμο να διαλέξει;», ή θα βγάλω εύκολα το συμπέρασμα πως γράφτηκε σκόπιμα από κάποιον που θέλει να μου κάνει κακό; Και είναι γεγονός πως αυτό δεν έχει καμία σημασία με το αποτέλεσμα. Αν αυτός που θέλει να διαλέξει ένα βιβλίο κάνει ακριβώς ό,τι κι εγώ όταν ερευνώ για μία απόφαση μου, θα εγκαταλείψει άμεσα το σημείο της σελίδας που μιλάει για το βιβλίο μου και θα προχωρήσει σε κάποιο άλλο.

Καλώς ή κακώς, αυτή την κριτική θα την αμφισβητήσω, αλλά όχι και τη δύναμή της!

Τον τελευταίο καιρό άρχισα, από περιέργεια κυρίως, να παρακολουθώ τις διάφορες κριτικές που γράφονται από το κοινό για ποικίλες αγορές. Και πρόσεξα πως αυτό το φαινόμενο, δεν είναι σπάνιο. Το να βλέπεις δηλαδή μη εμπεριστατωμένες κριτικές, τις περισσότερες φορές ανώνυμες, και μάλιστα να υπάρχουν για το ίδιο ακριβώς προϊόν τα δύο άκρα.

  • «Εξαιρετική παράσταση, κλαίγαμε από τα γέλια»
  • «Κρίμα τα λεφτά που έδωσα. Δεν άντεξα, έφυγα στο διάλειμμα»

Σαφέστατα υπάρχουν αντίθετες γνώμες, αλλά να διαφέρουν τόσο πολύ; Κι εδώ μπαίνει το ερώτημα:

Πόσο αξιόπιστες είναι αυτές οι κριτικές ως προς το περιεχόμενό τους; Μήπως κάποιες εξαιρετικές κριτικές προέρχονται από τους ίδιους τους δημιουργούς και κάποιες κάκιστες από αντιπάλους τους;

Για μένα η κριτική του κοινού είναι πολύτιμη. Μιλάω και σαν καταναλωτής, αλλά και σαν δημιουργός. Η αληθινή κριτική έχει τη δύναμη να κατευθύνει σωστά και τις δύο πλευρές. Να καθοδηγήσει σωστά τον καταναλωτή-ερευνητή και από την άλλη, εκτός από το να χαροποιήσει και να ικανοποιήσει, να προβληματίσει και ίσως διορθώσει αυτόν που προσφέρει ένα προϊόν ή υπηρεσίες.

Πιστεύω όμως πως κάπου αυτές οι κριτικές χτυπήθηκαν από το κακό ελάττωμά μας να… πώς να το διατυπώσω άραγε; Ας πω απλά, από το να υπερβάλλουμε (είτε θετικά είτε αρνητικά) με αποτέλεσμα να νοθεύουμε την πραγματική εικόνα του αντικειμένου. Οι αιτίες που δημιουργούν αυτό το ελάττωμα δεν χρειάζονται επεξήγηση. Και τις περισσότερες φορές αυτό γίνεται ανώνυμα ή πίσω από την «ασφάλεια» που δημιουργεί ένα ψεύτικο προφίλ στο Internet.

Αυτό θα πρέπει να μας προβληματίσει. Και καλό θα ήταν, όλοι εμείς που κρίνουμε επώνυμα, αφού κάνουμε τον κόπο να σχολιάσουμε, είτε θετικά είτε αρνητικά, να εξηγούμε και τους λόγους της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ άποψής μας. Να γράφουμε εμπεριστατωμένες κριτικές. Έτσι ώστε αυτό το πολύτιμο βοήθημα που παρουσιάζεται ως κοινή γνώμη, να διαμορφώνεται σωστά και ανόθευτα βοηθώντας τους αγοραστές-ερευνητές να πάρουν την, κατά τις προτιμήσεις τους, σωστή απόφαση.

Θάλεια Κουνούνη

  • Η Θάλεια Κουνούνη-Πολυβίου γεννήθηκε στην Αθήνα. Ζει με τον σύζυγό της και τα τέσσερα παιδιά τους στην Κύπρο. Έχει σπουδάσει Ακουολογία στο Λονδίνο και σήμερα διευθύνει εταιρεία που έχει αντικείμενο τον έλεγχο και την ενίσχυση της ακοής. Οι Εκδόσεις Λιβάνη έχουν εκδώσει έξι μυθιστορήματά της. Το τελευταίο της έργο έχει τίτλο «Δεν υπήρξα ποτέ» το οποίο  κυκλοφορεί μαζί με το βιβλίο «Χωρίς εσένα» της Μαρίας Κωνσταντούρου. Τα δύο βιβλία που αποτελούν την Παράλληλη Λογοτεχνία.

10013868_10152144288834003_1406808420_n1-710x450

paral

 

 

 

6 COMMENTS

  1. Δεν μπορώ να συμφωνήσω περισσότερο! Τι πάει να πεί “αχ, τέλειο, φοβερό” ή “μάπα το καρπούζι”? Είτε στην μία είτε στην άλλη περίπτωση, και αφού μπαίνεις στην διαδικασία να πείς τα καλύτερα ή να ρίξεις το φαρμάκι σου, έχε τα κότσια, την λογική και το θάρρος να αιτιολογήσεις την γνώμη σου!

  2. Διάβασα με προσοχή το κείμενο της Θάλειας και αρχικά βρίσκω σωστούς τους προβληματισμούς της. Και οι θετικές και οι αρνητικές κριτικές πρέπει να είναι και αιτιολογημένες και (κυρίως), ειδικά οι αρνητικές, δίκαιες. Δηλαδή, να μην υπεισέρχονται άλλοι παράγοντες στην κρίση μας, π.χ. ο χαρακτήρας του συγγραφέα (όσο είναι δυνατόν να έχουμε γνώμη και άποψη επί αυτού), η κοινωνική του ζωή κ.α.. και να εστιάζουμε μόνο στο βιβλίο, αν και πάλι και αυτό είναι υποκειμενικό, κάθε αναγνώστης/στρια, μπορεί να δέχεται διαφορετικά ερεθίσματα και να τα ερμηνεύει εξίσου διαφορετικά. Και μπορεί να μην φαίνεται σωστό σε όλους, αλλά πιστεύω ότι, αν κάποιο βιβλίο δεν μας αρέσει ή δεν ανταποκρίνεται στις δικές μας προσδοκίες, πρέπει να σκεφτόμαστε πολύ πριν σχολιάσουμε αρνητικά και πολύ περισσότερο με κακεντρέχεια ή εμπάθεια ή, το χειρότερο, μονολεκτικά και χωρίς κανένα επιχείρημα. Γιατί θα είναι η δική μας, και μόνο άποψη, δεν είναι θέσφατο ή κανόνας, και γιατί, στην τελική, να “θάψουμε” ένα βιβλίο, που μπορεί να αρέσει σε άλλους και να επηρεάσουμε τους μελλοντικούς του αναγνώστες ;; (όσο βέβαια κάποιος ανατρέχει σε κριτικές για να αποφασίσει). Από σεβασμό και μόνο στους συγγραφείς, οφείλουν όσοι κάνουν αρνητικά σχόλια (γιατί μία φράση δεν τη λες και κριτική), να την αιτιολογούν, αλλιώς, καλύτερα να μη γραφθεί τίποτε, διότι προσωπικά, στις περιπτώσεις αυτές, τις περισσότερες φορές, το δικό μου μυαλό πηγαίνει σε άλλου είδους σκοπιμότητες και κίνητρα.

  3. Έχει απόλυτο δίκιο η κυρία Κουνούνη! Χωράει μεγάλη συζήτηση πάνω στο θέμα καθώς όπως σε όλα τα πράγματα, έτσι και στο βιβλίο οι προτιμήσεις του καθένα μας διαφέρουν. Δεν μπορούν να αρέσουν όλα σε όλους. Μια κριτική, έστω και αρνητική,για να μην πω κυρίως αυτή, που όμως θα είναι τεκμηριωμένη, μόνο καλό μπορεί να προσφέρει στον δημιουργό. Θα τον βοηθήσει να σκεφτεί κάποια πράγματα, να προβληματιστεί και ίσως να βελτιωθεί. Ακόμα και οι θετικές κριτικές, όμως, θα πρέπει να είναι τεκμηριωμένες, να αναλύουν και να τονίζουν όλα όσα μας έκαναν να αγαπήσουμε ένα βιβλίο έτσι ώστε να βοηθήσουμε και τους άλλους αναγνώστες να τα εντοπίσουν. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν κρίνουμε ένα βιβλίο και κυρίως να προσπαθούμε να μην προκαταβάλουμε αρνητικά όσους θα διαβάσουν την άποψή μας.

  4. ΄΄ εμπεριστατωμένο ΄΄το άρθρο σου Θάλεια.. για να δανειστώ τη λέξη που χρησιμοποίησες. Καταθέτεις και αναλύεις τις απόψεις σου. Δεν παραθέτεις απλά κάποια γεγονότα. Συνηθίζεται τώρα τελευταία, να γράφονται κακόβουλες μονολεκτικές ή συμπυκνωμένες σε μια φράση, κριτικές. Σαν γάλα εβαπορέ ένα πράμα! Που ρίχνεις τη σταγόνα του και δεν αναρωτιέσαι για την ποσότητα που χρειάζεσαι στο φλυντζάνι σου. Η ανωνυμία συνδυασμένη με την τάση προς την υπερβολή που μας διακατέχει σαν λαό ή την τάση του να ΄΄θάψουμε ΄΄ τώρα που βρήκαμε ΄΄βήμα ελεύθερο να ακουστούμε΄΄ – και που ευτυχώς δεν μας χαρακτηρίζει σαν λαό – είναι δυστυχώς φαινόμενο των τελευταίων χρόνων. Όπως και το να γράφουμε μια κριτική με επαίνους έχοντας όμως βάλει μέσα της ΄΄κλισέ ΄΄ προτάσεις που … ω! τι θαύμα! Μπορούν να ταιριάξουν στα περισσότερα βιβλία που κυκλοφορούν. Μα.. σ΄ένα σακί χωράνε όλα ; Για μένα δεν δείχνει σεβασμό στο δημιουργό, δεν δείχνει σεβασμό στο ίδιο το βιβλίο.. Σημαίνει πως δεν το διάβασες , δεν το έψαξες, δεν το τίμησες όσο πρέπει, αφού κατά τη γνώμη σου , ήταν άξιο αυτής της ιδιαίτερης προσοχής από σένα σαν αναγνώστη. Όταν λοιπόν βλέπω σχόλια τύπου ΄΄ υπέροχο ΄΄ ΄΄ με ταξίδεψε΄΄ κλπ, τα προσπερνάω χωρίς άλλη σκέψη. Για τους ίδιους λόγους που αναφέρεις και συ Θάλεια. Η εμπεριστατωμένη κριτική είτε είναι αρνητική αλλά όχι κακόβουλη είτε είναι θετική , έχει την αξία της . Και για μας τους αναγνώστες αλλά και για σας τους δημιουργούς.

  5. Για να ξέρουμε…..
    “Πόσο αξιόπιστες είναι αυτές οι κριτικές ως προς το περιεχόμενό τους;”
    “η κριτική του κοινού είναι πολύτιμη” είπε η Thalia , την τιμά ιδιαίτερα, εκείνη και κάθε δημιουργό που αγωνιά για την ανταπόκριση του Έργου τους στο κοινό!!!
    Θετική ή αρνητική, καλοδεχούμενη υποθέτω, όμως.. η κακοπροαίρετη;;;; (αυτή που δείχνει ζήλεια , αυτή που στάζει δηλητήριο και είναι είτε ανώνυμη, είτε με ψεύτικο προφίλ … ) ναι!!! μπορεί να ‘εχει δύναμη, ΟΧΙ όμως για κάποιον που ΞΕΡΕΙ να ξεχωρίζει, που εμπιστεύεται αυτόν που χρόνια παρακολουθεί και που.. τόσο “φτηνά” γράφεται μια τέτοια κριτική, χωρίς καμμία αιτιολόγηση!!!!!
    Ας είμαστε προσεκτικοί όταν “κρίνουμε”!!!!

  6. Διάβασα με προσοχή το κείμενο της κυρίας Κουνουνη αλλά και τα σχόλια. Το μόνο που έχω να προσθέσω είναι πως όλοι μας πρέπει να “κοιτάζουμε” πίσω από τις λέξεις για να καταλάβουμε την ύπαρξη της κάθε κριτικής.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here