Όταν ήμουν παιδί…

Είναι δημοσιογράφος σε εφημερίδες, περιοδικά και στην τηλεόραση. Κανονική δημοσιογράφος. Μορφωμένη, διαβασμένη που ξέρει να μιλάει και να αρθρώνει ολοκληρωμένες προτάσεις, να γράφει χρησιμοποιώντας πολλές λέξεις της Ελληνικής γλώσσας. Δημοσιογράφος με σκέψη, κρίση και λόγο. Κάποια στιγμή – στην δεκαετία του ΄90- σε μια απόπειρα να συνεργαστούμε, γράψαμε το σενάριο για μια εκπομπή /αφιέρωμα στην Eurovision που παίχτηκε στην ΕΡΤ σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα. Για να την γνωρίσουμε πιο καλά, εγώ ως άλλος Sigmund Freud, της ζήτησα να ψαχουλέψει την μνήμη της και να γυρίσει πίσω, τότε που ήταν παιδάκι… Μέσα από 40 ερωτήσεις θα μάθουμε πολλά….

0
778

Η παιδική ηλικία είναι η περίοδος που καλύπτει τα χρόνια από τη γέννηση μέχρι την εφηβεία. Στις εκπαιδευτικές θεωρίες του φιλοσόφου John Locke, η παιδική ηλικία χωρίζεται σε στάδια ανάπτυξης της νηπιακής ηλικίας (όπου το παιδί μαθαίνει να περπατάει), την πρώιμη παιδική ηλικία (ηλικία παιχνιδιού), τη μέση παιδική ηλικία (σχολική ηλικία), και την εφηβική ηλικία (ήβη και μετά την ήβη).

Εδώ ήμαστε λοιπόν. Με μια σειρά άρθρων θα εξερευνήσουμε την παιδική ηλικία μερικών γνωστών και αγαπημένων ανθρώπων- για να μας λυθούν όλες οι απορίες. Γιατί μην ξεχνάτε ότι η παιδική μας ηλικία παίζει καθοριστικό ρόλο στην ψυχοσύνθεση μας.

Τόσο οι συνεντεύξεις, όσο και οι φωτογραφίες είναι πνευματική ιδιοκτησία του www.nikosonline.gr και ως εκ τούτου απαγορεύεται η αναδημοσίευση όλου ή μέρους του άρθρου- χωρίς την γραπτή ή προφορική άδεια μου.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΟΛΚΑ, ΠΑΙΔΙ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ, ALEXANDRA TSOLKA, PAIDI, DIMOSIOGRAFOS, nikosonline.gr

Η Αλεξάνδρα Τσόλκα είναι δημοσιογράφος σε εφημερίδες, περιοδικά και στην τηλεόραση. Κανονική δημοσιογράφος. Μορφωμένη, διαβασμένη που ξέρει να μιλάει, να αρθρώνει ολοκληρωμένες προτάσεις και να γράφει χρησιμοποιώντας πολλές λέξεις της Ελληνικής γλώσσας. Δημοσιογράφος με σκέψη, κρίση και λόγο. Κάποια στιγμή – στην δεκαετία του ΄90- σε μια απόπειρα να συνεργαστούμε, γράψαμε το σενάριο για μια εκπομπή /αφιέρωμα στην Eurovision που παίχτηκε στην ΕΡΤ σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα. Για να την γνωρίσουμε πιο καλά, εγώ ως άλλος Sigmund Freud, της ζήτησα να ψαχουλέψει την μνήμη της και να γυρίσει πίσω, τότε που ήταν παιδάκι… Μέσα από 40 ερωτήσεις θα μάθουμε πολλά….

Αλεξάνδρα μου….

  1. Που γεννήθηκες, που μεγάλωσες, σε ποια γειτονιά; Γεννήθηκα στο Αγρίνιο, αλλά ήρθαμε στο Νέο Ηράκλειο, όταν ήμουν τριών ετών και δε θυμάμαι τίποτα από εκεί. Μόνο ένα χωριό με βρύσες και ένα μέρος που πήγαιναν οι γονείς μου με πολύχρωμα λαμπιόνια. Στο Νέο Ηράκλειο, μείναμε στο σπίτι μας, πια, από τη κάτω μεριά των γραμμών του τρένου, κοντά στα οικόπεδα με τα πεύκα του Φιξ, που πηγαίναμε για αχαλίνωτο παιχνίδι…
  2. Που πήγες δημοτικό; Στο 6ο Νέου Ηρακλείου – δεν υπάρχει πια – και απέναντι έμενε η Σπεράντζα Βρανά που μας έφτιαχνε κέικ και φανουρόπιτες και μας έδινε και αυτόγραφα. Θα ΄χω και 10 αυτόγραφα της!
  3. Έχεις άλλα αδέλφια; Έναν αδελφό, τέσσερα χρόνια μεγαλύτερο, τον Γιάννη, που με πήγαινε σχολείο κρατώντας με, πότε από το χέρι και πότε από το σβέρκο – όπου τον βόλευε – και που τώρα είναι καθηγητής στην Φιλοσοφική Σχολή στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο.
  4. Είχες αδυναμία στις γιαγιάδες σου; Την γιαγιά μου την Αλεξάνδρα δεν την γνώρισα ποτέ. Πέθαινε στα 41 της από καρδιά. Μια νέα γυναίκα, που αγαπούσε πολύ και ήταν ευαίσθητη σε όλα. Μίμος, λένε, που όλο γέλαγε και έκανε και τους άλλους να γελούν. Και τραγουδούσε υπέροχα. Στην άλλη μου γιαγιά, την Σπυριδούλα, ναι, είχα αδυναμία, γιατί έλυνε τις πλεξούδες της, που είχε γύρω από το κεφάλι της στερεωμένες και τα λυτά της ολόλευκα μαλλιά, έφταναν κάτω απ΄ τη μέση της και έλεγε ευφάνταστα, απίθανα, ατέλειωτα μεγάλα, που μπαίνανε το ένα μέσα στο άλλο παραμύθια, με παράξενα ονόματα ηρώων, απ΄ το νου της! Εκείνη προτιμούσε πάντως, πάντα τον αδελφό μου…
  5. Είχες μακριά μαλλιά ως παιδί ή κοντά; Μακριά, που μου τα κάνε η μάνα μου κοτσίδες και που είχε ένα συρτάρι γεμάτο κορδέλες για να τις συνδυάζει με τα χρώματα από τα φουστάνια μου. Είχα στο δημοτικό συμμαθητή τον Γιάννη Λεουνάκη, τον κομμωτή και πριν λίγα χρόνια, μιλούσε για μένα και είπε, «α! το κορίτσι με τις καστανόξανθες κοτσίδες». Διαστροφική με τα κοτσίδια η μάνα μου. Όλο το Ηράκλειο με κοτσίδες με θυμάται, γαμώ το!
  6. Ποια ρούχα ήταν τα αγαπημένα σου και γιατί; Πολύ μικρή ένα σορτς με φούστα και μπουστάκι καφέ, με πορτοκαλί γράμματα της αγγλικής Αλφαβήτας και ασορτί καπέλο. Αισθανόμουν, τουλάχιστον ανιψιά της Βουγιουκλάκη, όποτε τα φορούσα…
  7. Ποιο ήταν το αγαπημένο σου παιχνίδι; Σχοινάκι, κρυφτό ή κουτσό; Εγώ πρόλαβα αλάνες στο Νέο Ηράκλειο. Θυμάμαι το «περνά περνά η μέλισσα» με πολλά παιδιά στο δρόμο, να τραβιόμαστε με τα χεριά ποιος θα κερδίσει, φυσικά «κλέφτες και αστυνόμους», κυνηγητό, το «αγαλματάκια ακίνητα», ποδηλατάδες και ποδόσφαιρα με κάτι μπάλες δερμάτινες που είχανε τα αγόρια, φοβέρες. Θυμάμαι το «παίρνω αμπάριζα και βγαίνω» και θυμάμαι να φτιάχνουμε σπιτάκια με πέτρες στα Πεύκα Φιξ. Μας ψάχνανε οι μανάδες μόλις νύχτωνε και ακούγονταν τα ονόματα μας, σαν πλειμπακ σε ταινία δράσης, σ΄ όλο το Ηράκλειο! Αλλά θυμάμαι, ακόμα, καλοκαίρια με τα ξαδέλφια μου, ολόκληρες παραστάσεις, με έργα, εισιτήρια, σκηνικά, κοστούμια που κάναμε! Αυτό αγαπούσα πιο πολύ.
  8. Ποια ήταν η μεγαλύτερη αταξία που είχες κάνει; Έσπρωξα τον Μάρκο Φράγκο – τον μουσικοκριτικό – στο νηπιαγωγείο και έσπασε τα ποδαράκια του. Η μάνα μου είχε πολύ στεναχωρηθεί και με είχε κάνει να μη μπορώ να το ξεχάσω ποτέ…. ακόμα του ζητώ συγγνώμη με κάθε ευκαιρία! Συγνώμη Μάρκο.
  9. Όταν έκανες αταξίες έτρωγες ξύλο ή τιμωρία; Ποτέ τίποτα από τα δυο. Είχαν τον τρόπο τους οι γονείς μου, με τις κουβέντες! Μια συζήτηση και ούτε κάτα διάνοια να επαναλάβω λάθη! Ένα βλέμμα απογοήτευσης του πατέρα μου αρκούσε να γίνω κομμάτια.
  10. Τους κολλητούς σου τότε πως τους έλεγαν; Έχεις ακόμα επαφή με κάποιους; Η Τασία, η Φωτεινούλα, η Αθανασία, μετά η Στέλλα! Όχι δεν έχω, άλλα όποτε τις συναντήσω τυχαία στο δρόμο χαίρομαι. Με την Φωτεινή τη Ράδη με τα υπέροχα πράσινα μάτια, την Σίλικα Ρηγοπούλου, τον Ανδρέα Σπανό, τη Ρίτα, την Εύη, τον Νίκο τον Μαδεμλή, μιλάμε στο facebook.
  11. Από τα χρόνια του δημοτικού είχες κάποια αγαπημένη δασκάλα ή δάσκαλο; Απαπα όχι! Δε χώνευα κανέναν τους! Ήταν και οι εποχές που είχαν κάτι χάρακες πλαστικούς, βαρύτατους, τετράγωνους και μας σακάτευαν τις παλάμες, με δύναμη και μανία. Ακόμα θυμάμαι το «άστο… άστο… μη το τραβάς το χέρι σου, άστο σου λέω»… και φριστ ο αέρας σκιζόταν για να μας κοκκινήσουν το χεράκι, σαδιστικά, απαράδεκτα!
  12. Έκανες γκριμάτσες στον καθρέφτη; Και τότε και τώρα μπορώ να σου πω! Τι γκριμάτσες! Πόζες, μονόπρακτα δίκης μου κατασκευής, την κατατρεγμένη, την Αλίκη στο ναυτικό, το ορφανό, το ζητιανάκι, την Αλίκη σοσιαλίστρια, όλους του ήρωες του Πέιτον Πλέις, την Αλίκη Μανταλένα…
  13. Φόραγες ρούχα και παπούτσια της μαμάς σου- όταν δεν ήταν παρούσα; Φυσικά. Τα υπέροχα νυχτικά της! Δεν πρέπει άλλη γυναικά να είχε τόσα νυχτικά και φίνα! Με ζακέτες και μπέρτες και όλο τούλια και περίτεχνες μπρατέλες, σε ροζ, σε κρεμ, σε ελαφρύ κίτρινο, ολόλευκα! Και είχε και ωραία παπούτσια με τακούνι – καρφί! Είχαν στενάξει τα μωσαϊκά και τα πατώματα!
  14. Είχες βάψει και τα χείλη σου με το κραγιόν της; Είχε μόνο σκούρα κόκκινα κραγιόν και κάτι πούδρες σε μεγάλα ροζ βάζα μαγικά, με φιογκάκια που μύριζαν απαλά σαν σύννεφο. Φυσικά της τα χάλαγα όλα. Και τα αρώματα της, που είχαν από πάνω παστέλ φούσκες για να κάνουν φσιττ – φσιιιιτττ… «Λουζόμουν» με τα αρώματα της μάνας μου και μύριζα σαν άγιος μυροβλύτης…
  15. Ποιο φαγητό ήταν το αγαπημένο σου; Τα μακαρόνια με κιμά που έφτιαχνε η μάνα μου. Δεν ξέρω τι έκανε και η σάλτσα ήταν απίθανη. Αααα και οι πίτες της!!! Η χορτόπιτά με άγρια χόρτα και η κρεμμυδόπιτα. Άνοιγε το φύλο μόνη της πάντα. Και τα ψωμιά που ζύμωνε θυμάμαι. Μοσχοβολούσε η γειτονιά.
  16. Μασούσες τσίχλες; Μπιγκ Μπαμπλ τεράστιες ροζ που κάναν τσιχολόφουσκες και Τσικ Αμέρικα κανέλα. Και τις άλλες τις στρογγυλές τις χρωματιστές που έριχνες μια δραχμή σε κάτι γυάλες για να κερδίσεις δαχτυλίδια και πετύχαινες πάντα αυτές!
  17. Τι ταλέντο είχες μικρή; Ήμουν πρωταγωνίστρια σε όλες τις σχολικές γιορτές! Ζωγράφιζα, χόρευα και έγραφα ποιηματάκια. Αλλά ήμουν – πιθανόν να είμαι ακόμα – μίμος. Έκανα από Καραμανλή – τον ορίτζιναλ- και Παπανδρέου – επίσης τον ορίτζιναλ – μέχρι την Ζωζω Σαπουντζάκη και την Αλέκα Κανελίδου! Όλες μου τις θείες, τη μάνα μου, τους θείους, όλους τους έκανα. Μέχρι μεγάλη του άλλαζα τα φώτα, νομίζοντας πως είμαι ο θηλυκός, παραγνωρισμένος Μητσικώστας. Κάποτε, στην εφημερίδα «Επενδυτής», που πρωτοεξκινούσα, μικρό και χαζό, είχα πάρει εσωτερικό τηλέφωνο τον Λυκούργο Κομίνη με τη φωνή της Φωτεινής Πιπιλή και του ζήταγα καφέ! Τους είχα κάνει μύλο! Και μετά αυτός αντί να μου πατήσει κάνα βρίσιμο, γέλαγε και μου λέγε «ξανά κάνε την Φωτεινή».
  18. Στο σχολείο απήγγειλες ποτέ ποίημα ή συμμετείχες σε σκετς; Καλέ, πρωταγωνίστρια, λέμε! Τι σου λέω τόση ώρα; Από τη Δέσπω την Σουλιώτισσα μέχρι την Άνοιξη, την ίδια αυτοπροσώπως! Τι «25 του Μαρτιού γραμμένη στα ουράνια»! Ακόμα και το «Μάνα με τους εννιά τους γιους και με τη μια τη κόρη» είχα πει, χωρίς να ξεχάσω στίχο, όλο!
  19. Παρέλαση πήγες ποτέ; Είμαι παλιά! Ήταν υποχρεωτικό! Σε όλες! 25η Μαρτίου και 28η Οκτωβρίου, για 12 χρόνια! Μπλε, άσπρο και «ένα στ αριστερό»…
  20. Ως παιδί, ποιο ήταν το αγαπημένο σου τραγούδι; «Πρέπει να σπάσουμε τις αλυσίδες, δεν έχουμε καιρό για άλλες ελπίδες, πρέπει να φύγουμε χωρίς αντίο, είναι αργά πολύ αργά και για τους δυοοοοο». Μαρινέλα φυσικά!
  21. Τις αποκριές τι ντυνόσουν συνήθως; Πρώτα κοκκινοσκουφίτσα και κουνελάκι, μετα αμαζόνα και μαρκησία με στολές που έραβε η μανούλα μου.
  22. Ποια παιδικά περιοδικά ήταν τα αγαπημένα σου; Μανίνα, Κατερίνα, Σούπερ Κατερίνα, Πάττυ, Μπλεκ και Κάπτεν Μαρκ, που τα βούταγα από τον αδελφό μου. Μετά απ τον αγαπημένο μου θείο, τον Κώστα, που με έκανε να αγαπήσω τα μαθηματικά, έμαθα και τον Αστερίξ. Πάθος.
  23. Από τα cartoon είχες κάποια αγαπημένη ηρωϊδα; Όχι, αλλά τρελαινόμουν για Το Κογιότ, που όλο έτρεχε και έκανε «μπιμπ μπιιιιμπ» Κάτι θα καταλάβαινα για το μέλλον…
  24. Έκανες ποτέ πάρτι στο σπίτι σας; Α ναι! Όλα τα χρόνια με όλα τα παιδάκια στο δημοτικό. Και μεγαλύτερη, που έρχονταν ακόμα και μπάντες ροκ και παίζανε στο σαλόνι μας και μετα θύμωνε η μάνα μου, για τα ντραμς που της χάλαγαν το τοίχο – δίκιο είχε!
  25. Στα χρόνια του γυμνασίου, σε δυσκόλευε κάποιο μάθημα; Η χημεία! Ποτέ δε κατάλαβα τι είναι, πως λειτουργεί και τι μαθαίνω και τι με νοιάζει και τι είναι όλα αυτά…
  26. Ποιος καθηγητής ήταν ο αγαπημένος σου; Η κυρία Ευαγγέλου, στο Γυμνάσιο, που με κατεύθυνε στο τι να διαβάζω και μου λέγε να γράφω και να μη τα παρατήσω ποτέ. Η κυρία Αλατζάκη στο Λύκειο που ήταν και πολύ ωραίος άνθρωπος. Και όλοι μου οι φιλόλογοι. Και ο πατέρας Περράκης στα θρησκευτικά, που με έκανε χάζι γιατί ήμουν πνεύμα αντιλογίας και μετά πήγαινα στο τέλος και έγραφα πάντα 20!
  27. Τι βαθμό είχες στην έκθεση; Πανελλήνιες έγραψα 19,5 αν αυτό σου λέει κάτι. Και για τις εισαγωγικές στο Λύκειο – είχα και τέτοιο εγώ – πήρα 19, αλλά και 20 μαθηματικά, αμέ…
  28. Στην εφηβεία σου είχες κάποια δημοσιογράφο για πρότυπο; Την Λιάνα Κανέλλη, την Εύη Δεμίρη και την Αθηνά Ραπίτου! Και από το τηλεοπτικό «Λου Γκραντ», μια δημοσιογραφίνα αδέκαστη που έπαιζε εκεί και με τον φωτογράφο της το Κτήνος, βγάζανε όλο αποκλειστικά.
  29. Ποιο ήταν το αγαπημένο σου βιβλίο στην εφηβεία; Ουουου πολλά! Νταμα Πικα του Πουσκιν, Μικρές Κυρίες, φυσικά, της Άλκοτ, Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου και Το Καπλάνι της βιτρίνας της Άλκης Ζέη. Μικρή γενικά διάβαζα ένα βιβλίο κάθε εβδομάδα και περίμενα το Σάββατο που γύρναγε ο πατέρας μου από τη δουλειά του και μου έφερνε το καινούργιο, τυλιγμένο σε γυαλιστερό χαρτί από του Ελευθερουδάκη. Μετά μεγαλώνοντας με σημάδεψε το «Ο φύλακας στη σίκαλη».
  30. Είχες ποτέ λεύκωμα; Ναι ροζ, με κλειδαριά και ωραίες χαλκομανίες που ρωτάγαμε «τι εστί κτήτορ» και «τι εστί έρως» και άλλα χαζά, χωρίς να ξέρουμε τι είναι το «εστί»!
  31. Στην τάξη καθόσουν μπροστά ή προς τα πίσω; Πίσω. Τελευταίο θρανίο ή προτελευταίο.
  32. Πόσο ήσουν όταν ξύρισες για πρώτη Φορά τις γάμπες σου; 13 χρονών! Στεγνό! Δεν ήξερα πως θέλει σαπούνι και νερό! Κατακόπηκα!
  33. Σε ποια ηλικία φόρεσες πρώτη φορά καλσόν; Στην Τρίτη Γυμνασίου, σε ένα πάρτι. Μαύρη δαντέλα που ήταν τότε της μόδας, ελέω Μαντόνα.
  34. Στο γυμνάσιο, έκανες ποτέ κοπάνα; Αν ναι πότε; Τρίτη Γυμνασίου και πήγα στην Αλάσκα στη Κηφισιά. Στην επιστροφή, το είχε καταλάβει ο πατέρας μου, άλλα μου είπε πως είναι φυσιολογικό και να μη το παρακάνω. Μετά απ΄ αυτό δεν είχε γλύκα πια! Ζήτημα να κάνα άλλες δυο φορές σ΄ όλο το Λύκειο.
  35. Είχες πάρει ποτέ αποβολή; Όχι!
  36. Στο γυμνάσιο υπήρξες ποτέ απουσιολόγος ή πρόεδρος 5μελους; Και πρόεδρος 5μελους και πρόεδρος του 15μελους όλου του σχολείου.
  37. Το πρώτο σου φιλί σε τι ηλικία προέκυψε; Δευτέρα Λυκείου.
  38. Πως τον έλεγαν τον τυχερό; Γιάννη, παίζαμε μαζί στο θεατρικό του σχολείου, στην Αυλή των θαυμάτων, του Καμπανέλλη!
  39. Που πήγατε πενθήμερη; Ρόδοοοοοο! Πρώτο Νέου Ηρακλείου ωεωεωεεεε!
  40. Με τι βαθμό τέλειωσες; 18 και 6/12 ο φύτουκλας

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΟΛΚΑ, ΠΑΙΔΙ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ, ALEXANDRA TSOLKA, PAIDI, DIMOSIOGRAFOS, nikosonline.gr

Στον Λυκαβηττό με θέα την Αθήνα. Η μαμά μου, εγώ, η θεία Βασιλική ή Κικίτα όπως τη φωνάζαμε και ο αδελφός μου. Είμαι 3 ετών

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΟΛΚΑ, ΠΑΙΔΙ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ, ALEXANDRA TSOLKA, PAIDI, DIMOSIOGRAFOS, nikosonline.gr

Σύνταγμα: Εγώ δεξιά, πρέπει να είμαι 9 ετών και είμαι με τον αδελφό μου και την ξαδέλφη μου Βίκυ που είναι σχεδιάστρια μόδας σπουδαία τρανή στην Αυστραλία.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΟΛΚΑ, ΠΑΙΔΙ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ, ALEXANDRA TSOLKA, PAIDI, DIMOSIOGRAFOS, nikosonline.gr

Επίσης στο Σύνταγμα, επίσης 9 ετών με τον μπαμπάκα μου και τον αδελφό μου

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΟΛΚΑ, ΠΑΙΔΙ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ, ALEXANDRA TSOLKA, PAIDI, DIMOSIOGRAFOS, nikosonline.gr

Είμαι 2 ετών και ο αδελφός μου τσολιάς φοράει το φέσι της προγιαγιάς μας, που ζούσε.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΟΛΚΑ, ΠΑΙΔΙ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ, ALEXANDRA TSOLKA, PAIDI, DIMOSIOGRAFOS, nikosonline.gr

O παππούς μου ο Χρήστος, με όλα τα εγγόνια του. Αγκαλιά του η Αλεξάνδρα, δικηγόρος σήμερα. Από κάτω με τα μούσια ο αδελφός μου, τότε φοιτητής,  δίπλα εγώ με τις αφέλειες, 14 ετών. Πιο μπροστά ο Λεωνίδας σήμερα μαθηματικός, ο Χρήστος, σήμερα μεγαλοδικηγόρος και η Μαρία, φιλόλογος.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΟΛΚΑ, ΠΑΙΔΙ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ, ALEXANDRA TSOLKA, PAIDI, DIMOSIOGRAFOS, nikosonline.gr

Εδώ είμαι πρώτη Λυκείου και βαφτίζεται η ξαδερφούλα μου Αγγελική, που σήμερα είναι δικηγόρος στο Λονδίνο!

——————————————

(Μια τελευταία ερώτηση για το φινάλε)

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΟΛΚΑ, ΠΑΙΔΙ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ, ALEXANDRA TSOLKA, PAIDI, DIMOSIOGRAFOS, nikosonline.gr

Και τώρα που απάντησες σε όλες αυτές τις ερωτήσεις…. θέλω να μου πεις πως αισθάνθηκες που σε ανάγκασα να κάνεις όλο αυτό το ταξίδι πίσω στον χρόνο.

Λίγο μελαγχολία, νοσταλγία και μοναξιά. Τότε οι γονείς μου ήταν νέοι και ωραίοι και υπήρχαν και οι δύο, το χέρι του αδελφού μου σήμαινε ασφάλεια και καθοδήγηση, τα χάδια από τις θείες μου ήταν γλύκα και ο κόσμος φωτεινός και καινούργιος. Τώρα δεν έχει πια τόσα χρώματα…ε;

——————————————————

Δείτε τους πως ήταν παιδάκια…

Τζόνης Θεοδωρίδης https://bit.ly/2Rx5qRU

Άβα Γαλανοπούλου https://bit.ly/2FKjIgK

Δημήτρης Ουγγαρέζος https://bit.ly/2QZwyss

Νίκος Μουρατίδης https://bit.ly/2FcZYRR

Νίκος Μίχας https://bit.ly/2Qz1sYo

Μέμος Μπεγνής https://bit.ly/2EVBm0B

Νίνα Λοτσάρη https://bit.ly/2V58RCs

Πέγκυ Ζήνα https://bit.ly/2GnKEny

Δήμητρα Κασκάνη https://bit.ly/2GdQDeo

Κωνσταντίνος Χριστοφόρου https://bit.ly/2E0jm3D

Ανδριάνα Μπάμπαλη https://bit.ly/2BITsjm

Άγγελος Παπαδημητρίου https://bit.ly/2KygSe9

Ντέππυ Γκολεμά https://bit.ly/2BqyMg9

Πωλίνα https://bit.ly/2DMPUyH

Νίκος Αποστολόπουλος https://bit.ly/2Q4uxia

Χριστίνα Πολίτη https://bit.ly/2z57nPe

Θέμης Καραμουρατίδης https://bit.ly/2PK58u5

Γρηγόρης Βαλλιανάτος https://bit.ly/2QnoDpw

Πασχάλης https://bit.ly/2DhAUJd

Νίκος Σούλης https://bit.ly/2Dh25nx

Βαλέρια Χριστοδουλίδου https://bit.ly/2OenPRM

Μπέττυ Βακαλίδου https://bit.ly/2qaW0QC

Στέφανος Κορκολής https://bit.ly/2yXYOF1

Ναταλία Γερμανού https://bit.ly/2PSJWPy

Ρένα Δούρου https://bit.ly/2OyrgHT

Σταμάτης Κραουνάκης https://bit.ly/2QZkloa

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.